Kimse senin nelerle başa çıkmaya çalıştığını, neleri yendiğini, yenemediğini, kimlerin yanında olmak istediğini, nelerin başını ağrıttığını, neler hissettiğini, neler hissetmekten korktuğunu, senin içini, senin düşüncelerini senden daha iyi bilemez. O yüzden dik yürü hep, kendine , sadece kendin lazımsın.
Sabahattin Ali
Körlük umudun ne olduğunu, bir bataklıkta bile olunsa hiçbir şeye körü körüne bağlanılmaması gerektiğini, küçücük bir mum ışığı şeklinde bile olsa o umuda sarılmak gerektiğini anlatan, inanılmaz yazım tarzı, karakter ismi kullanmadan konuşma çizgine yer vermeden diyalog kuran müthiş ve alışılmışın dışında bir eser. Kesinlikle okunmalı ve okutulmalı
Boynunda bir yer vardır, ben bilirim
Ne zaman oradan öpsem,
Değişir gözlerinin rengi
Yanar dudakların, terler avuçların
Dökülür kapkara aydınlık gibi
Omuzlarına saçların
Gitgide artar kalbinin vuruşları
Bir musiki halinde dünyamı doldurur
Ansızın bütün sesler kesilir
Zaman durur
Bir baş dönmesi başlar o en yükseklerde
Her gün seninle yeniden var oluruz
Eriyip kaybolduğumuz yerde...
Sesini duymadığım gün
Yaşanmış değil
Açan çiçek değil
Öten kuş değil
Yüzünü görmediğim gün
İçimde yıldızlar sönük
Güneşler güneş değil
Seni sevmediğim gün
Seni anmadığım gün
Olacak iş değil...
Ümit Yaşar Oğuzcan