Yo, hayır, ruhum sızısız ayrılmayacak bu kentten.
Aşk, akıl ve mantığın ötesinde, bir hedef için veya başkaları için bizi kendimizi inkara ve kendimize başkaldırmaya çağırabilen, gerektiğinde bir ülkü veya başkası uğruna fedakarlık etmeye çağırır.
İnsanın önce ihtiyacı vardır. Sonra insan refaha erişir. Daha sonra refah boşluk ve anlamsızlığa, boşluk ve anlamsızlık isyana, isyan ise zahitlik ve öznelcilikle sonuçlanır.
Bugün tabiat tarih ve toplum zindanından kurtulan insan boşluğa düşmektedir. Niçin? Çünkü dördüncü zindanın tutsağı olan insanın, önceki üç zindandan kurtuluşuyla mutsuzluğu da başlıyor.
Heidegger'in ifadesiyle insan " yalnızlığa" varır. İnsan, kendi türünün maddi tabiat türünden olmadığını hissettiği, buralı olmadığını anladığı; onun fıtri yapısının türünün diğer hayvanlardan farklı olduğunu fark ettiği; tabiatta bulunmayan ideallerin onu kendi tarafına çektiğini gördüğü zaman yalnızlığa erer.