Bana gençliğin sadece bir yaş meselesi olmadığını, insanın içinde taşıdığı bir hâl olduğunu hissettiren kitaplardan biri oldu. Kitabı bitirdiğimde aklımda en çok kalan şey; hayatın insanı yorsa, kırsa, hatta bazı hayallerinden vazgeçmek zorunda bıraksa bile içimizdeki umut etme ve yeniden başlama isteğinin tamamen yok olmadığıydı. Ve sanatla uğraşmanın nasıl iyileştirdiğini, büyülediğini, çoğalttığını ve parlattığını da gördüm, sanki o yıllarda Livaneli ile yaşamışım gibi hissettim hep. Ne mutlu bana (:
"Inanıyorum ki, rüzgârınız yaşlanmazsa bir ömür boyu, hep bambaşka topraklara, ağaçlara ulaşıp çiçek açtırabilirsiniz"