İnsan övgüler düzülen yarı tanrıdan başka nedir ki ! Ne zaman gereksinim duysa , güçlerinden yoksun kalmıyor mu ? İster sevinçten uçsun , ister üzüntüden ölsün , her iki durumda da sonsuzluğun zenginliğiyle kendini yitirme özlemi duyup , o soğuk ve hissiz bilincine yeniden kavuşturulduğu anda engellenmiş olmuyor mu ?