“Eski gülüşlerimi arıyorum
En saf, en temiz, en tasasız çocuk gülüşlerimi
Göğe uzanan ulu bir masal ağacının tomurcuklarında asılı kalmışlar
Erişemiyorum
Yaşanmış düşlerimde yitirdiğim masum gülüşlerimi bir tek ‘O’ indirebilir aşağıya
Bir tek o yüzümü güldürebilir yeniden
Ama yok!
Ölmüş!
Öyle diyorlar, inanamıyorum…”