elif bayram
@byrmelf
Kitap kurdu :)
Şu anda okuduğu kitap
Dayanılması gereken ağır bir zaman var. Can çekişen yıldızlar, küsmüş bir gökyüzü var. Ağaçlar, evler, köprüler, fırınlar, kırık camlar, fabrika atıkları, yangınlar, zehir kusan dumanlar var. Takma saçlar ve sakallar, takma kalpler, kafalar var. Elektrik ve telefon kabloları var. Eskiciler, yeniciler, dilenciler, gezgin satıcılar, kediler, başıboş köpekler, hamamböcekleri, fareler, çeşit çeşit yaratıklar var. Olup bitmeyen, bitip de olmayan şeyler var. Daracık sokaklar, akmayan sular, kesilmiş yollar, çalınan ve çalınmayan kapılar var. Gidip de dönememekler, bakıp da görememekler var. Bir yığın acı, gözyaşı, yalan, talan ama gene de bir parçacık umut var. Yokları saymaya gerek yok.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
William Shakespeare - 18. SoneŞiir
Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?
Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:
Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,
Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:
Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,
Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden;
Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak
Kader ya da varlığın bozulması yüzünden;
Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,
Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda;
Gölgesindesin diye ecel caka satamaz
Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:
İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,
Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.
Ne fena şeydir şu noksanlık hissi. İnsan, her şeyin yolunda gittiğine inanamaz bir türlü. Sanki öyle unutttuğumuz, eksik bıraktığımız bir şeyler var bugün.
Kendi derdimiz yetmiyormuş gibi başka dertler de yüklüyoruz üzerimize. Deyim yerindeyse işimize bakamıyoruz bir süre sonra. İbrahim Aslaner, “Yılların ona öğrettiği tek gerçek de önüne bakıp usul usul yürümesi gerçeğiydi.” der. Kalabalıklar arasında ruhunuz daraldı mı, sessizce yürümek ve sadece kendini düşünmek iyi gelir.