Aiskhylos/Zincire Vurulmuş Prometheus
Aiskhylos/Zincire Vurulmuş Prometheus
Yunan tragedyasının kurucularından Aiskhylos un kaleme aldığı eser ben İklim olarak yazılmış ama zincire vurulmuş Prometheus haricinde geri kalan net günümüze ulaşmamıştır
Zincire vurulmuş Prometheu otoriteye başkaldırının , fedakârlığı bilimin ve medeniyetin sembolüdür
Titan Prometheus, tanrıların kralı Zeus'un insanlığı yok edip yerine yeni bir soy yaratma planına karşı çıkar. İnsan acizdir, karanlıktadır ve çaresizdir. Prometheus, Olimpos Dağı'ndan ateşi (yani bilimi, sanatı, medeniyeti ve bilinci) çalarak insanlara verir. Ve tanrı zeus Bu itaatsizliğe öfkelenen tiran Zeus, Prometheus'u dünyanın bir ucundaki Kafkas Dağla ama 'na zincirletir.
( Adem’in yasak meyveyi yemesi de iyiyi ve kötüyü bilme bilgisine erişmesi gibi , adem de iyi ve köyüyü öğrenmesi sonucu cennetten kovulmuştu.)
Güç (Kratos) ve Şiddet (Bia) eşliğinde, demirci tanrı Hephaistos tarafından kayaya çakılan Prometheus, acı çekmesine rağmen Zeus'a boyun eğmez. Çünkü o, geleceği görme yetisine (öngörüye) sahiptir ve Zeus'un tahtını sarsacak büyük sırrı bilmektedir.
Prometheus; dogmalara, baskıcı rejimlere ve kiliseye (dine )karşı baş kaldıran özgür insanın marşı haline gelmiştir.
Oyun sadece bir mitolojik bir anlatı değil; insanlığın cehaletten kurtulma, aydınlanma ve baskıcı otoritelere karşı benliğini koruma için ilk yazılı manifestolarındandır.
Genel olarak 5 ana teme üzerine durur
. Otorite, Güç ve Tiranlık (Siyasi Boyut)
. İtaatsizlik, Başkaldırı ve Devrimcilik
. Fedakarlık ve İnsan Sevgisi (Filantropi)’
. Kader ve Zamanın Gücü (Mitolojik/Felsefi Boyut)
. Bilgi , bilinç, insanın kendidini geliştirmesi, ilerlemesidir
Prometheus hakında bir çok yazar ve düşünür çeşitli fikirler beyan etmişti
Tabi herkes Prometheusu kahraman olarak
Kitabın konusu okumadan önce ilgimi çekmişti ama yazar konuyu iyi işleyemediği için maalesef hayal kırıklığı yarattı. Kitap verilmek istenen mesajlar kısmından güzeldi ama belli bir yerden sonra çok fazla gözümüze sokuluyordu bu mesajlar. Çevirisi kötüydü ve editörden geçmemiş gibi yazım yanlışlarıyla doluydu ki bu da belli bir raddeden sonra okuma isteğimi azalttı. Konusuna göre kitap fazla uzatılmıştı çok daha kısa yazılabilirmiş.
Byron karakteri yer yer beni inanılmaz sinirlendirdi. Kitapta ikisinin daha önce neredeyse hiç konuşmadığı söylenirken ilk sayfalarda Win Byron'ın onu ne zaman görse ona fiziksel temasta bulunduğunu söylüyordu? Ki bu kısım beni inanılmaz rahatsız etti.
Kitabı genel olarak önermem çok daha güzel ve kısa sürede okunabilecek romcomlar var.
Carpe Diem (Anı yaşayalım)
Geleneklere olan bağlılığı ve katı disiplin kurallarıyla ünlü Welton Akademisi'nin öğrencilerinin okul ve yatakhane arasında geçen tekdüze hayatları yeni edebiyat öğretmeni John Keating'in okullarına gelmesiyle bir anda değişir. İyi birer üniversiteye girmeleri için onları çok yoğun bir tempoda çalışmaya zorlayan öğretmenleri ve ebeveynlerinin aksine, bu ele avuca sığmaz adamın onlardan tek bir isteği vardır: Anı yaşamaları ve hayatlarını olağanüstü kılmaları. Byron, Shelly, Keats ve Shakespeare ile edebiyatın büyülü dünyasına dalan gençler Keating'in öğrencilik yıllarında üye olduğu gizli bir kulüp olan Ölü Ozanlar Derneği'ni de yeniden canlandırırlar. Ne var ki daha yeni kavuştukları özgürlüklerinin trajik sonuçları olabileceğini çok geçmeden farkına varacaklardır. "Acaba Ölü Ozanlar Derneği'nin bu yeni nesil üyeleri hayallerini yıkmaya kararlı otoritelerin baskısından kurtulmayı başarabilecekler midir?"
Acılarla gençliğini çürüten şair·104 syf.·
9/10
2026 81. kitabı
Percy Bysshe Shelley otuzuncu yaş gününe birkaç gün kala, 8 Temmuz 1822'de, Akdeniz'de boğularak öldü. Lord Byron' dan gelen maddi jestle aldığı ve Don Juan adını verdiği tekne İtalya'nın La Spezia kasabası açıklarında alabora olmuştu! Yıllar önce intiharına sebep olduğu ilk eşi gibi, o da boğularak ölmüştü ... Shelley'nin birkaç gün sonra karaya vuran cesedi tanınmaz haldeydi. Cebinden çıkan bir Keats şiiri, teşhis edilmesini sağladı. Naaşı, Lord Byron, Leigh Hunt ve Mary Shelley'nin de katıldığı bir günbatımı merasimiyle, boğulduğu La Spezia sahilinde ateşe verildi, ancak gizemli bir biçimde, bütün vücudunu küle çeviren ateş Shelley'nin yüreğini yakamadı. Onun zekasına büyük hayranlık duyan Lord Byron kafatasını, karısı Mary Shelley ise yüreğini aldı.
Şairin külleri o gece Akdeniz'e doğru uçuşup yayıldı.
O güne dek bir şair olarak Shelley'nin eserlerinin kıymeti ne Lord Byron'ın Don Juan'ı, ne karısı Mary Shelley'nin Frankenstein'ı ne de Wordsworth'ün Prelude'ü ile kıyaslana cak kadar önemsenmişti. Küçük şöhreti, ömrü boyunca süren büyük trajedisinden geliyordu. Percy Bysshe Shelley Romantizmin mutsuz bilinci ve "trajik kahraman" tabirinin tam karşılığıydı. ..
Freinkestain okuduktan sonra bu çiftin hayatı çok ilgimi çekti. Önsözden aldığım bu pasajı kesmek istemedim.Percy aristokrat bir aileden geliyor. Hayata karşı duyarlı biri olmasına karşın ilk eşinin ölümüne sebep olmuş , evlat acıları da yaşayarak bazı acılar çekmiş ve intihar etmiş.Bu kitapta da katliamlara ve toplumsal olaylara karşı tepkisini belirtmiş, intihar etmese daha güzel şiirler yazardı.
Merhabalar. Sevdiğim bir yazardan okuduğum bir kitap ile geldim. Matt Haıg'ın okuduğum 3. kitabı.
Radley Ailesini hiç böyle bir konu beklentisi ile almamıştım. Ben tipik bir İngiliz ailesinin ailevi sorunlarının edebiyat ile harmanlaşmış halini okuyacağımı düşünüyordum ama beni çok şaşırttı.
İşte Matt Haıg'ın bu özelliğine bayılıyorum. Biri bana kitabın asıl konusunu söylese (sizlere sürpriz olsun) tercih etmem. Çünkü paranormal ya da fantastik konular ilgimi pek çekmez ama Matt Haıg edebiyat ile konuyu öyle bir yediriyor, uyduruyor, harmanlıyorki hayran kalmamak mümkün değil. Ha bu arada edebiyat dediysem günümüz yazarlarını, şiirlerini vs değil Shakespeare, Lord Byron gibi hatrı sayılır şairler ile bu uç noktaları bağdaştırıyor.
Kitaba dönecek olursak dediğim gibi sevdim. Hafif, rahat okunacak bir kitap. Eğer hayatınızın yoğun bir dönemindeyseniz akacak bir roman.
Dipnot: Will'in karakterine rağmen etki eden bir cazibesi var. Dikkat ediniz :)
ALINTILAR
"Kuş uçmaz kervan geçmez yerlerin zevki başka,
Issız bir sahilde hissettiğimiz coşku başka,"
"Gürültü yaşam demek. Sessizlik ölüm. Fakat şimdi, o an için, sessizlik çok da kötü gelmiyor. İstenen bir son, bir varış noktası, gürültünün ulaşmak istediği bir yer gibi geliyor ona. Sessiz yaşam."
1792’de doğan ve "Ateizmin Gerekliliği" adlı broşürü nedeniyle Oxford’dan atılarak ailesinden kopan Shelley, yaşamı boyunca krallara ve din adamlarına karşı sert bir duruş sergileyen, toplumsal kurumları acımasızca eleştiren bir "sürgün" şairidir. Şiirin kendisi, gerçeklik ile hayal arasında mekik dokuyan yalnız bir şairin; antik kalıntılardan Keşmir vadisindeki peçeli bir bakirenin rüyasına uzanan ve nihayetinde Kafkas dağlarının ıssızlığında ölümle son bulan trajik yolculuğunu anlatır. Shelley’nin doğa ile kurduğu mistik bütünlük ve "gözyaşları için fazla derin" bir kederle ördüğü bu epik metin, Dost Körpe’nin çevirisiyle şairin ölümünden yaklaşık 180 yıl sonra Türkçede hayat bulmuştur. Metin, sadece bir şiiri değil, aynı zamanda Byron ve Keats ile aynı kuşağın temsilcisi olan bir dâhinin, sanat ve hakikat uğruna her şeyi terk edişinin dramatik panoramasını sunmaktadır.
