Mənə yaxın durma,
təzəcə rənglənmişəm
zolaq-zolaq.
Yeni ümidlər,
təzə arzular.
Amma rənglərin
hamısı köhnə.
Rəngsaz da qoca idi,
əli əsirdi...
2002
Getdiyimiz bu yol küçədir?
Nəsə danışırsan
başımız üstəki aydan, ulduzlardan,
o göy üstündəki yalqızlardan...
Vitrində
alyanaqlı kloun,
vitrin şüşəsində əksimiz.
Hardayıq, hardayıq biz?
Elə bilirsən bu mənəm?
Payız, yağış, aləm nəm...
Elə bilirsən gecədir?
Elə bilirsən
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.
Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril,
Koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil.
Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim var.
Yüz bin elle dokunurum sana, İstanbul'a.
Yapraklarım gözlerimdir, şaşarak bakarım.
Yüz bin gözle seyrederim seni, İstanbul'u.
Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
zihin
gözümde seni,
mutfakta
kendi başına oturmuş
sigaranı tüttürüp kahveni
içiyorken ve burada bizimle
değil de başka yerlerde
olma hayali kurarken
görürüm
her
dem.
- istediğin gibi özgür müsün artık?
