Ve sonuçta gerçekten belki de hayat yemekten ibarettir...Alıntı
Bilmiyorum
Ama seviyorum
Hemde çok seviyorum hayatımdaki diğer sesleri sevdiğim gibi seviyorum, bulaşık makinesinin foşurtusunu,sıcak bir tavaya düşen balık filetosunun cızırtısını,sıcak bir tavanın su dolu lavaboya atıldığındaki haykırışını bir cote de boeuf için dövülen etin sesini,hazır bir tabağın rafa bırakılırkenki sesini...
Ah Dostoyevski'm iyi ki bu çağda yaşamadın..Edebiyat
Gökyüzü öyle yıldızlı,öyle berraktı ki,onu gören kendine sormadan edemezdi; Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız,kaprisli insan yaşayabiliyor?
