Zaman (bilindiği üzere) bazen kuş gibi uçar gider, bazen sümüklü böcek gibi ilerler; ama insanın çok hoşlandığı, onun çabuk mu, yavaş mı geçtiğini fark etmemesidir.
Bektaş mayıs böceği kadar yalnızdı,
Esaretinde hürriyetinde sevdasında,
Üç yaşında da yalnızdı, on beşte de, seksende de,
Yağmurların altında, bulakların kenarında.
Türküsünde, koşmasında, şarkısında,
Tamamda da noksanda da,
Papatya gibi yalnızdı, kuş yemi gibi yalnızdı.
İğneden ipliğe işte Bektaş, yapayalağuzdu...
Allah kimsenin başına vermesin gurbetliği.
Gurbetlik dersen de ölümden beter.
Bir yer ki aman Allah
Cennet olsa da yaramaz.
Cenneti istemem, bana ana baba yurdumu verin.