Çağla Kaplan
@cagliyor
"Her şey O'dur. O her şeydir" diyen Hallac-ı Mansûr'un uğruna canını verdiği gerçekliğin ne olduğunu tasavvuf ve kuantum fiziği üzerinden öyle güzel anlatmış ki... Dinlerin varoluş sebebi, nasıl ortaya çıktıkları, dini kullanarak elde edilen güçleri, aradan yüzyıllar geçmesine rağmen hala değişmeyen iktidar savaşlarını, toplumsal ve gelir eşitsizliklerini, adaletsizlikleri her şeyi bir dizi izler gibi bölüm bölüm izliyorsunuz sanki. Her şey birbiriyle o kadar bağlantılı ki.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Annesi ve babası eşkiyalar tarafından öldürülen bir çocuğun hayatına giren insanlar arasında değişen duyguları, Muazzez’e beslediği saf, derin sevgi ve bunların dışında hep baki kalan yalnızlığı ve tutunamayışı...
Okurken sanki tahtaları gıcırdayan o evde Muazzez’in “Kimi istiyorum, anladın mı?” dediği ana gidiyorsunuz...
O anda hissedilen karşı cinse duyulan bir aşktan ziyade hep aralarında olan bağın birbirlerinden koparılma düşüncesiyle daha çok güçlenmesi ve bu koparılma düşüncesinin kabullenilmemesiyle ortaya çıkan derin hislerdir.
Sabahattin Ali’nin de dediği gibi “Bir zamanlar birbirilerinden ayrılmak, birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar, belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hala bilmeyeceklerdi.”
Kitabın sonuna kadar Yusuf’un kafasında oradan oraya sürüklenip duruyorsunuz...
Dönüşüm’ü okuduğumdan beri kendimi ara sıra bir böcek gibi hissettiğimde, daha önce kendimi böcek gibi hissedişlerim aklıma gelir ve aradaki farkı ancak kitabı okuyanlar anlayabilir...
Zülfü Livaneli’nin okuduğum ilk kitabı... Bir filmi seyrederken önünüzden biri geçtiğinde istemsizce kafanızı eğersiniz de gözünüzü ayırmadan önünüze geçen şeyin bile ne olduğunun farkına varmazsınız ya, aynen böyle sürüklüyor okuyucu... Bilgilendirici bir kitap. Çoğu kişi kitabın edebi yönünün eksikliğinden söz etmiş. Sıradan bi okur olarak söyleyebilirim ki, okuyucuya yansıttığı duyguyu tam yerinde kelimelerle ve basit bir şekilde ancak bu kadar geçirebilirdi... Okunduğunda insanın üzerinde bir süre derin bir etki bırakıyor.
Hayatta bazı “şey”lere geç kaldığımızı hissettiğimiz an bir yandan da demek ki doğru zaman bu zaman diye düşünürüz... Her zaman okuma listemde olan fakat sürekli ertelediğim böylesi etkileyici kitap için tam da şu an “iyi ki şu an” okumuşum diyorum.
Yazar iki üç kere okumamı gerektirecek yapıdaki cümleleri bile öyle güzel anlatıyor ki...
Hiçbir insanın dışarıdan göründüğü gibi olmadığını, suskunluğun arkasında nasıl fırtınalar koptuğunu Raif’i düşününce yüreğimde her zaman hissedeceğim.
