Reklam
ellerimizin arasından kayarak kaçıp giden
zaman mıydı
kent mi?
önce
zamanın koşup giden atlısına
sonra
kentin
belleğine sormalı..
ey kent!
utanma taştan teninden
hükmünü veren
taşlarına yazdığı kimliğindir
tenine dokunan acını duyar mı ?
Gidebilmek hayatın bütün tehditkâr ve şımarık yüzlerine kafa tutabilmektir bir bakıma.
Gidebilmek, hiçbir şeyi umursamadan, kendi masalında anlatılan yolları adımlayabilmektir.
