İnsan eşya almayı sevmese de boşluklar zamanla doluyor, sonra bir bakıyor, teslim etmiş kendini, eşyalara. Ağabeyim de farkında olmadan boşlukları doldurdu. 'Mutlu ailenin tarifi üç aşağı beş yukarı aynıdır’ derdi, ‘ama bir de mutsuz ailelere bak, hiçbiri diğerine benzemez.’
Şu dünya üzerinde adımın geçtiği tek yer mahkeme ve noter evrakıymış meğer - ne korkunç. Kısa hukuk tarihim bile çıkmaz bundan. (Safradan ibaret davaların) Vekili: E.A. hepsi bu, kurcalamaya değmez.
Yaşamak her şeye rağmen bir iz bırakmaktır yeryüzünde. -Ben de yaşadım, sizin kadar!-
Kim bir defterde benim adımı geçirmek lüzumunu hisseder ki?