#okudumbitti
Merhaba kitap dostlarım. 310 sayfalık bir Tarık Tufan kitabının sonuna geldim. Altı çizilecek o kadar güzel cümleler vardı ki hiç bitmesin istedim..
Kitabın konusuna gelecek olursak yıllar sonra canfeda konağında buluşan üç kardeşin geçmişte içinde biriktirdikleri kinlerini, öfkelerini, kırgınlıklarını dile getirdiği harika bir eserdi. Herbirinin kendi içinde yaşadığı kırgınlıkları, uğradıkları haksızlıkları, kendi iç hesaplaşmalarını okurken zaman nasıl geçiyor anlamıyorsunuz.. Tabi bunları bi hayaletin ağzından dinlemek ilginç gelse de büyük bir zevkle okudum.
Kitapla kalın dostça kalın
Tarık Tufan’ın okuduğum ilk romanıydı. Dilini, kurgusunu ve betimlemelerini çok beğendim. İki farklı dönemde geçen ve bir noktada birleşen hikâyeleri her zaman sevmişimdir; romanı beğenmemde bunun da etkisi olmuş olabilir. Bir bölümde Canfeda Konağı’nda yaşananları Halide’nin ağzından dinlerken, diğer bölümde Osmanlı döneminde yaşamış Derviş Ali’yi dinliyoruz. Merakla okudum kitabı.
Zeliha, Nihal, Cihangir ve Halide isimli dört kardeşin hayatına yer verilmiş. Nihal’in daha ilkokul çağında yatılı okula gönderilmesi ve bunun açtığı yaralar, zorluklar beni en çok etkileyen kısımlardan oldu. Bu kadar ağır bir geçmişe sahip bir karakter varken, Cihangir’in şımarıklıkları ve Harika Ay ile ilişkisinin neden bu kadar dramatize edildiğini ise tam olarak anlayamadım.
Halide ise adeta yitip gitmiş bir ömürdü. Onun hikâyesini okurken insanın içinde buruk bir hüzün kalıyor. Bununla birlikte, babanın evi terk etme sebebiyle annenin çocuklarına karşı sergilediği sert ve kötü davranışların arka planını da daha detaylı okumak isterdim. Bu karakterlerin duygularına da yer verilseydi hikâye benim için daha da derinleşebilirdi.
Derviş Ali bölümleri ise romanın en sevdiğim kısımlarından oldu. Onun anlatımıyla Osmanlı dönemine geçiş yapmak güzeldi. Sadece olayları değil, dönemin ruhunu, insan ilişkilerini ve manevi atmosferi de hissettirdi. Bu bölümlerdeki anlatım daha dolu, daha yoğun ve daha etkileyiciydi.
Eksik bulduğum noktalar olsa da, güçlü dili, başarılı kurgusu ve karakterlerin duygularını okura geçirebilmesi sayesinde keyifle okuduğum bir roman oldu.
Reklam
Bazı Kitaplar Bittikten Sonra Başlar
Tarık Tufan'la ilk kez 
Gece Açan Çiçekler sayesinde tanıştım ve açıkçası bu zamana kadar okumamış olmaktan dolayı biraz pişman oldum. Kitabı o kadar sevdim ki diğer kitaplarını da en kısa zamanda okumayı düşünüyorum.
Roman, annelerinin ölümünün ardından Canfeda Konağı'nda bir araya gelen dört kardeşin; Halide, Zehra, Cihangir ve Nihal'in hikâyesini anlatıyor. Her birinin yaşadığı acılar, kırgınlıklar ve geçmişleri o kadar gerçek hissettirdi ki bazı yerlerde onların üzüntüsünü ben de hissettim.
En sevdiğim taraflarından biri de geçmişte yaşananların bugünü nasıl etkilediğini çok güzel göstermesiydi. Konuşulmayan duyguların, saklanan sırların ve yıllarca taşınan yüklerin insan hayatında ne kadar derin izler bırakabileceğini roman boyunca hissediyorsunuz.
Bir yanda aşkı uğruna ölümü bekleyen Derviş Ali, diğer yanda ailesi ve geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan Halide... Bu iki hikâye öyle güzel birleşiyor ki kitabın atmosferinden çıkmak pek mümkün olmuyor.
Ben kitabı büyük bir keyifle okudum. Bitirdikten sonra da etkisi uzun süre üzerimde kaldı. Benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
Gece Açan Çiçekler sayesinde tanıştım ve açıkçası bu zamana kadar okumamış olmaktan dolayı biraz pişman oldum. Kitabı o kadar sevdim ki diğer kitaplarını da en kısa zamanda okumayı düşünüyorum.
Roman, annelerinin ölümünün ardından Canfeda Konağı'nda bir araya gelen dört kardeşin; Halide, Zehra, Cihangir ve Nihal'in hikâyesini anlatıyor. Her birinin yaşadığı acılar, kırgınlıklar ve geçmişleri o kadar gerçek hissettirdi ki bazı yerlerde onların üzüntüsünü ben de hissettim.
En sevdiğim taraflarından biri de geçmişte yaşananların bugünü nasıl etkilediğini çok güzel göstermesiydi. Konuşulmayan duyguların, saklanan sırların ve yıllarca taşınan yüklerin insan hayatında ne kadar derin izler bırakabileceğini roman boyunca hissediyorsunuz.
Bir yanda aşkı uğruna ölümü bekleyen Derviş Ali, diğer yanda ailesi ve geçmişiyle yüzleşmek zorunda kalan Halide... Bu iki hikâye öyle güzel birleşiyor ki kitabın atmosferinden çıkmak pek mümkün olmuyor.
Ben kitabı büyük bir keyifle okudum. Bitirdikten sonra da etkisi uzun süre üzerimde kaldı. Benim için unutulmayacak kitaplardan biri oldu.
Hikayemizi iki ölmüş ruh anlatıyor, iki ayrı yerinden .. Daha doğrusu biri ölmüş ama ruhu o konakta sıkışıp kalmış diğeri ise ölümüne saatler kalmış aşık bir Derviş …
Bu hikayede hayata dair her şey vardı aşk , acı , terkedilme , hâyâl kırıklığı , ölüm , yas , hastalık , günah yani insana ait olan her şey …
Anneleri de öldükten sonra “uğursuz” Canfeda Konağında 3 kardeş bir araya geliyor aslında 4 çünkü yıllar önce intihar etmiş Halide’nin ruhu da orada . Dışarıda kıyamet kopuyor o geceyi evde geçirmek zorunda kalınca geçmişin tozlu sayfaları açılıyor herkes eski mutsuz anılarını bu konağın ,annelerinin , onları bırakıp giden babalarının kendi ruhunda açtığı yarayı sonra hayata nasıl tutunmaya çalışıp farklı hatalar yaptıklarını sırası ile anlatıyorlar .
Bir yandan da Derviş Ali var iftiraya uğrayıp idama mahkum edilen ve aslında bunu geçmişteki bir günahından dolayı hakettiğini düşünen …Ve deli gibi sevdiği HANDAN’ı …
Hikayenin sonunda bu iki ruhun ortak noktaları , benzer ölümleri Handan’ın aslında kim olduğu ve asil sandıkları soylarının aslında kime dayandığı ortaya çıkıyor . Sürükleyiciydi ve dili de gayet sadeydi okurken hiç sıkılmadım . İnsanoğlunun aynı anda hem masum hem suçlu olabileceği ne yaparsan yap her şeyi doğru yapmanın mümkün olmadığı güzel işlenmişti . Kitabın sonunda sanki ben de o Canfeda konağının içinde gezdim tüm karakterlere ayrı ayrı üzülüp veda edip çıktım….
Okuyun
Tarık Tufan ‘ın kaleminden çok düşünülerek seçilmiş ,naif,zarif kelimeler beni romanın büyüsüne kaptırdı.Bu kitapta aşk nehrine kapılmış fakat mutluluğu bulamamış kahramanların hikayeleri anlatılıyor. Geçmişte Abdülhamit döneminde Derviş Ali ve Handan’ın büyük aşkı anlatılıyor.Birbirine kavuşamayan aşıkların sonraki jenerasyondaki torunlarının yaşamını okuyoruz.Kitapta aslında üç zaman anlatılıyor.Biz bu üç zaman içinde gidip geliyoruz.
Anne figürü çok önemli.Reyhan Hanım mutsuz bir evlilik yapmış ve 4.çocuk Nihal’den sonra eşi evi terk ediyor.Reyhan Hanım çocukları ile duygusal bir bağ kuramıyor,maddi destekleri ile hep yanında oluyor ama çocuklarda duygu eksikliği onların zamanla dağılmalarına yol açıyor.Birbirlerini anlamıyorlar ama anlatmak için de uğraşmıyorlar.
Güçlü karakterlerin katman katman derine inildiği kitapta ilerleyen sayfalarda Halide’nin öldüğünü ve ruhunun konuştuğunu ve eve haps olduğunu öğreniyoruz.Halide Nedim’e aşık fakat Nedim ona hiçbir neden söylemeden uzaklaşıp birkaç ay sonra Halide’nin kardeşi Nihal’le evlenmek istediğini aileye bildiriyor.Bu durum Halide’yi intihara sürüklüyor.Halide’nin ruhunun özgür olması için hayatla,insanlarla barışması gerekiyor.Kardeşler kitabın ilerleyen bölümlerinde toplanıp Canfeda Konağını satmak için toplanıyor ve eteklerindeki döküp konakla vedalaşıp geçmişleriyle barışarak konaktan ayrılıyorlar.
Nihal bir yazar olarak yaşadıklarını kaleme alıyor ve bir servet olduğu düşünülen Handan Hanım ‘un tablosunu da Nihal yanında götürüyor.
Derviş Ali’nin omzuna dokunan Şeyh, onu Halide’nin ruhuna götürüyor ve ikisi de sonsuzluğa doğru yürüyorlar. Kitabı çok beğenerek okudum.Olayların,kahramanların birbirileriyle bağlantıları çok güzel oturtulmuş.Abdulhamit dönemine ait bilgileri ile
Gece Açan Çiçekler, yazarın okuduğum ilk kitabı ve bende yazarın kurgu gücüne, anlatımına, diline karşı hayranlık uyandırdı. Uzun zamandır okuduğum kitaplar arasında, merak duygumu her sayfada canlı tutarak ilerlememi sağlayan bir kitap oldu...
Peki kitap neyi anlatıyor derseniz; "Geçmişten kaçamazsınız, üstünü örtemez yok sayamaz unutamazsınız.. Ancak onunla yüzleşerek yaşamaya devam edebilirsiniz.." tam olarak bunu anlatıyor derim.
Roman İki farklı zamanda iki farklı neslin hikayesini tek aile üzerinden anlatıyor.
Kahramanların yolu nerede kesişecek bu sırlar nasıl çözülecek diye merakla okuyorsunuz.
Tarihi dokunuşlar zaman zaman kurgu mu gerçek bir hikayemi bu heyecanı yaşatıyor insana.
Parçalanmış bir aile, birlikte ama bambaşka dünyalarda yaşayan insanlar, hem sık düğümlerle bağlı hem birbirinden oldukça uzak ruhlar, İç hesaplaşmalar, dış çatışmalar. Bu nedenle kitabın geneline hakim yoğun duygusal bir atmosfer var.
İki farklı zamanın ortak noktası ise mekan Canfeda Konağı namı diğer Uğursuz Konak, (kitabın adeta ana karakteri diyeceğim çünkü bir mekadan öte yaşayan hatırlayan sır saklayan sanki yaşananları anlatan bir karakter gibi.) Olaylar büyük abla Halide'nin anlatımı ile ilerliyor ve dört kardeşin yıllar sonra konakta buluştukları gece anlattıkları ve anladıkları ile çözümleniyor.
Ve hikaye; aşka feda edilen bir hayatın, geçmişte esir kalan bir ruhu kurtarmasıyla son buluyor...
Siz de bu iki yolun kesişme hikayesini, merakla bazen içiniz ürpererek bazen gözleriniz dolarak bazen öfkeyle söylenerek okuyorsunuz... Bitince geride içime çöreklenen bir hüzün kaldı bana... Handan'a, Derviş'e, Reyhan'a, Halide'ye ve bir de zavallı Eşref'e...
Kaleminize sağlık Tarık Tufan, diğer kitaplarınızdan alıp okumak için can atıyorum.
Reklam
Reklam