Canım Sofie...
Okurken okumakta neden bu kadar geç kaldığımi neden erteledigimi düşünürken,
bitirince belki de doğru zaman budur diye düşündüm.Cunku bitirdikten sonra 11 yaşında kızıma verdim okuması için.
Felsefeyle tanışmak için çok güzel bir kitap,kızımın yaşında okumak isterdim gerçekten.
Kitap o kadar güzel ki nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Bunu yazarken ortalardayım. Sofie'nin oğlu için yapamayacağı şey yok. O kadar tatlı bir kadın ki. Elinden geleni yapıyor oluşu, yaşama tutunuşu ve bunların hepsini oğlu için yapması... Peki Eva ahh... Eva'nın kocasından bahsederken ki duygularını hissedebiliyorum. Aşklarına aşık oldum. İki farklı alanda sanatçı olan iki insan... Şeftalili kız Eva. Bunların dışında da savaş ve Hitlerin yaptığı bu acımasızlıkları okurken o kadar canım acıyor ki. En az ben yaşamış gibi hissediyorum. Soğuk, açlık ve en kötüsü rekabet. Bazılarının birbirini ele verişi bazılarının ise hayatları pahasına yalan söylemeleri. Hayatın gerçekleri. Birde Eva'nın dediği gibi orada sadece tek bir para birimi: İyilik. Şimdilik bu kadar. Okuduktan sonra bir şeyler eklerim.
Ahh bitirdim. İnanamıyorum. Çok güzeldi ve şunu söylemeliyim ki ben kitapların gerçekçi olmasını severim. Sonunda hem üzülüp hem güleceğin kitaplar, güzel şeylerle birlikte kötü şeylerin de olduğu kitaplar, pembe rüyalar gibi olmayan ve güzel bir şey için fedakârlıkların olduğu sonlar. Tam olarak öyle bir sondu. Ve kitabın sonuna kadar umut var. Umudun ne kadar değerli olduğu... Çünkü umut olmadan insan sadece ölüme yürür.
Eklemek istediğim bir şey daha var. Okuduklarımın yaşandığını bilmek çok üzücü. Savaşın sonuçları, etkileri, insanlara çektirdikleri acılar. Oradaki insanlardan biri olabilirdik. Savaş her anlamda zarardan başka bir şey değil.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sofie'nin DünyasıFelsefe-Düşünce
Bu kitap daha cok lise çağındaki gencler İcin tavsiye edilmiş bir kitap. Ama bana kalırsa lise değilde daha büyük yaşlarda okunması gereken bir kitap. Birçok kişi kitabı yarim bırakmış ama ben sonuna kadar okudum. Kitabın ortasına gelinceye kadar gerçekten canım cıktı birakip bırakmama konusunda terreddüd ediyordum. Ortasından itibaren yani 300 lü sayıfalardan sonra kitap baya bir akıcı hale geliyor. Tavsiye edilir mi diye soracak olursanız bence tavsiye edilir ama sabırla okunması gereken bir kitap. Her ne kadar sıkılsanızda sonu cok güzel bitiyor ve buda okunmaya değer bir kitap olduğunu gösteriyor.
Kitabı okurken lise yıllarımı anımsadım. Felsefe öğretmenim bana “çok sorguluyorsun biraz yavaş ilerle hepsi anlam kazanacak” demişti. Susturulmuş gibi hissetmiştim kendimi. Sonrasıda pek ilgimi çekmemişti sanırım. Bana bir romanla bilmediklerimi öğretebilirsiniz derim her zaman. Her bir filozof lego parçaları gibi şimdi beynimde. Birbirine takıp o bağlamı kurabiliyorum. Canım Bülent öğretmenim haklıymış yavaşlarsam her şeyin anlamı olacakmış
Bazı Yollar da Takipçi Satın Alarak Yürünür
YouTube kitap kanalımda Bazı Yollar Yalnız Yürünür kitabını okumadan ölebilirsiniz dedim: ytbe.one/cZco9tl4rBs
Binlerce kişinin okuduğu ve hatta yüzlerce kişinin epey yüksek puanlar verdiği, kitap fuarında bana sıkça sorulan bir kitabı yorumluyorum bugün, toplaşın. Yine çok acayip yerlere gittim...
Sabah duşunu her gün Ganj Nehri'nde alan ve Ferrari'sini hiç düşünmeden satan bilgenin galericisi olduğu söylenen Özgür Bacaksız'ın bu "felsefe" kitabına konuk oluyoruz.
Google'a Özgür Bacaksız hakkında bilgi almak için girdiğimizde görüyoruz ki yazar hakkında
"Türkiye'ye felsefeyi sevdiren genç bir yazar Özgür Bacaksız." cümlesi yazıyor. Hmm, peki. E eğitimi, mezuniyeti, uzmanlık alanı neymiş bir bakalım dediğimizde ne görüyoruz? Adıyaman Üniversitesi muhasebe mezunu. Yani tam bir win-win olayı var. Ben şu an Manisa Celal Bayar Üniversitesi tütün eksperliği bölümünden mezun olup kuantum fiziği üzerine kitap yazsaydım bence daha az absürt görünürdü diye düşünüyorum. Neyse, biz incelemeye devam edelim...
Kitabın ana felsefesi:
"Kendine, “birilerine hiçbir zaman ihtiyacın olmayacağını” sürekli tekrarla."
Ne kadar mantıklı değil mi? Yani Özgür Bacaksız, bu kitabını yayımlatabilmek için kesinlikle bir ağaç kesme ve boylama operatörüne, o ağaçları taşıyan kamyon şoförüne, kağıt fabrikasındaki işçilere, yayınevi sahibine, redaktöre, editöre ve özellikle de bu kitabı sadece Kitapyurdu'ndan alan 10 bin okura hiçbir zaman ihtiyaç duymamıştır bence de.
Kitaptan yoğun bir Nilgün Bodur kokusu geldiğini söylemem gerek, yani felsefe kitabı niyetiyle alıp internet gazetelerindeki tıklama tuzağı haberlere tıklamışcasına bir tat almış oluyorsunuz. Birkaç alıntı söylemem gerek bunu kanıtlamak için:
"Umudu öldürüp, nefreti toprağa dikmek isteyenlerden uzak dur." (s. 11) demiş
Beni bu kitap ile tanıştıran felsefeyi sevdiren canım halam seni burdan kocaman öpüyorum ^^ felsefe ile ilgilenip nasıl başlarım diye düşünüyorsanız düşünmeden alın hem sürükleyici hem öğretici. Çok çok güzeldi.