Birden bir çocuk viyaklaması duyuldu. Memed arkasına döndü. Kanlar içinde bir bebek gördü. Hatçenin yüzü kağıt gibi olmuştu. Başını geri çevirdi.
Memedin elleri titriyordu. Elleri tutmadı. Tüfek elinden düştü. Iraz vardı tüfeği yerden aldı sıkmaya başladı. Hatçe ölü gibi yatıyordu. Memed az sonra kendisine geldi. Hafif bir sesle:
"Ver teyze," dedi, elini tüfeğe uzattı. Iraz verdi.
Iraz vardı, çocuğu sildi tuzladı
"Oğlan," dedi.
Memedin yüzüne zehir gibi acı bir gülümseme dolaştı
"Oğlan."