Cansu Demircan
@cansudemircan
kişisel kütüphanem:
33 okur puanı
Haziran 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“What makes me unique?”
That was the question I felt compelled to address. Maybe answering that would help me figure out what to say. I was sitting with Jai in a doctor’s waiting room at Johns Hopkins, awaiting yet another pathology report, and I was bouncing my thoughts off her.
“Cancer doesn’t make me unique,” I said. There was no arguing that. More than 37,000 Americans a year are diagnosed with pancreatic cancer alone.
I thought hard about how I defined myself: as a teacher, a computer scientist, a husband, a father, a son, a friend, a brother, a mentor to my students. Those were all roles I valued. But did any of those roles really set me apart?
Though I’ve always had a healthy sense of self, I knew this
lecture needed more than just bravado. I asked myself: “What do I, alone, truly have to offer?”
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
What wisdom would we impart to the world if we knew it was our last chance? If we had to vanish tomorrow, what would we want as our legacy?
I knew what I was doing that day. Under the ruse of giving an academic lecture, I was trying to put myself in a bottle that would one day wash up on the beach for my children. If I were a painter, I would have painted for them. If I were a musician, I would have composed music. But I am a lecturer. So I lectured.
...
We knew right from the start: None of this is a replacement for a living parent. But engineering isn’t about perfect solutions; it’s about doing the best you can with limited resources. Both the lecture and this book are my attempts to do exactly that.
"Büyük kentin en iyi yanı ne biliyor musunuz? Her şey sizi yeni, başka bir düşe götürüyor. Hiç tanımadığınız insanları düşünmeye başlıyorsunuz. Başka yerde yüz yılda göremeyecekleriniz yüz adımda önünüzde. Hiçbir şey imkânsız değil burada. Kalabalık öyle bir korunak ki gizlenmek için duvarlar gerekmiyor. Yalnız değilsiniz. Ya da yalnızlardan oluşan kocaman bir örgütün bir üyesi de sizsiniz. Herkes bir ada burada. Evlerden ve akşamlardan payınıza düşen bir uzaklık olsa da sokaklar herkesi aynı yakınlıkla kabul ediyor. Kendine sahip çıkmaktan başka bir olanağı olmadığını öğreniyor insan."
Kimse yaşamadan bilemezdi elbet, nereye, neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü.