Kitabın girişindeki bir sözle başlamak istiyorum. Charles Bukowski alkolik, kadın düşkünü, kronik kumarbaz, cimri ve en kötü günlerin de şairdi. Her birimiz en kötü anlarımızın bize sunduğu seçeneklerle yol buluruz. Kafaya takmamız gereken onca şeyi hayatımıza entegre etmişken yolumuzu kaybederiz. Bedenlerimiz ruhumuzun uçmasına engel olur. Ben her bir okuduğum sayfada daha iyi anladım. Özgürlüğümüzü kısıtlayanın, potansiyelimizi keşfedemiyor oluşumuzun sebebi çok fazla düşünmek, çok fazla kafa takmaktan kaynaklandığını gördüm. Artık tek yapmam gerekenin kitaptakileri deneyimleyip hayatın bana sunacaklarını yaşamak olacak.
Bir şey yapmak için gerçekten hiçbir neden yoksa, bir şey yapmamak için de gerçekten hiçbir neden yok.
/Mark Manson