MEXANİKANIN DAİMİ DƏYİŞƏ BİLMƏYƏCƏYİ ‘‘PORTAĞAL’’ - İNSAN
Puan vermedi·272 syf.·
2026 4. kitabı
ANTONİ BÖRCES – MEXANİKİ PORTAĞAL
Əsəri oxuyanda ilk sarsıdıcı an, məncə, 1-ci hissənin sonuncu cüməsi idi - ‘‘Özü də hələ on beş yaşım var idi’’. Doğrudur, bu cümləyə gələnədək olduqca iyrənc, ürəkbulandırıcı dərəcədə hadisələrə şahidlik edirik, amma bu yaramazlıqların 15 yaşında birinin əsəri olması daha qorxuducudur. Bəzən insanları tərbiyə etmək, fikirlərini dəyişdirməklə bağlı ağlabatan çıxışların şahidi oluruq. A.Börces əsərində bunun təsirinin müvəqqəti olduğunu, insanın öz iradəsi ilə, zamanla dəyişdiyini göstərir. Ümumilikdə əsər çox aydın və təsirli dillə yazılıb. Tək məyus olduğum məqam sonluq idi. Mənim üçün əsərin sonu əvvəlindən daha önəmlidir. Lakin bu əsərdə hər səhifəni maraqla oxusam da sonluq məni həyəcanlandırmadı. Onu da qeyd edim ki, əsərlə əlaqəli film də çəkilib. Stanley Kubrickin rejissorluğu ilə çəkilən filmdə izləyicini narahat edən məqamlar var. Çəkilişlər reallıqdan fantastikaya yönəlib və zorakılıq dolu təsvirlər çoxdur. əslində, hadisələr Aleksin dilindən danışıldığı üçün görüntüdə zorakılığa üstünlük verilməsi normaldır, amma məni narahat etdiyi üçün ötəri baxdım. Əsas diqqətim sonluğunda idi - filmin sonu yarımçıq bitir. Aleks haqqında kitabda başqa, filmdə tamamilə başqa fikir formalaşdırılır. Belə ki, əsərdə Aleks doğru yolu tapsa da, filmdə o pis oğlan olaraq qalır. Bunun çox maraqlı səbəbi var – kitabın əvvəlində də bildirilir ki, yazar kitabı çap üçün təqdim edəndə nəşriyyatçı son fəsli silir və film də məhz o ilk nəşrlərə əsaslanaraq çəkilib.
İki gündür, demək olar ki, kitab oxumağa vaxt tapmadığım üçün düşündüm ki, bir Wattpad arxivimə baxım, görüm nə var, nə yox. Bilirdim ki, vaxtilə orada oxuduğum bəzi hekayələr artıq kitab olaraq çap edilib. Onları tapıb qeyd etmək istədim.
Bu kitab da onlardan biridir.
Kitab oxumağı sevmək və onu tənqid etmək tamamilə başqa bir şeydir, sırf kütləsi var deyə gərəksiz kitablar çap etmək isə tamam başqa...
Wattpad-in növbəti kağız israflarından biridir.
Belələtərinə görə həqiqətən oxunası kitablardan qorxur insan….
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Virginia Woolf qadın mövqeyinin aşağı olduğu,cinslər arasında fərqlər qoyulduğu,seçki hüququnun olmadığı, acizlər toplumu tərəfindən qadınların inkişafının qarşısının alındığı əsrdə yaşayıb və kitabı qadınlara seçki hüququ verildikdən sonra çap edilib.Bu kitabda qadınlara olan kin və nifrətin çox,hörmətin niyə bu qədər az olduğu, mövqelərinin niyə aşağı tutulduğu, kişilərdən niyə aşağı hesab edildiyi kimi suallara cavab axtarmış və qədim dövrlərdən onun yaşadığı dövrə qədər qadın həyatından,onlara cəmiyyətin münasibətindən,onlara qarşı olan şiddətdən təəsüflənərək bəhs etmiş və "niyə" sualını ortaya atmışdı.Həmin dövrün acizlərinin fikrincə "ən istedadlı qadın ən pis kişidən əskikdir". Virginia Woolfun fikrincə(həm də zatən belə idi həmin dövr üçün) qadın inkişafının qarşısının alınması, söz haqqının verilməməsinin və bu kimi halların tək səbəbi kişilərin zəif inamından,qorxaqlığından qaynaqlanır. Çünkü qadın danışmağa və həqiqəti dəməyə başlarsa onların mövqeyi kiçilərdi.
Qəlb şairi Əli Kərim
Puan vermedi·336 syf.··
Beğendi
·2026 21. kitabı
·44 günde okudu
·Okunma: 01 Haziran 2026 22:19
Qəribsədim uzaqlarda,
Könlüm-gözüm səni andı.
Ayrıldığım nə müddətdi,
Bir əsrdi, yoxsa andı?..
PDF oxumağa səbri olmayan mən, Əli Kərimin şeirlərini oxumaq üçün bu çətinliyə də qatlandım. Məktəb və gənclik illərimin ən sevdiyim şairlərindən biri olub o. Şeirlərinin çoxunu oxuyanda elə bilirdim ki, misralar birbaşa mənə ünvanlanıb. Kitabxanaya hər gedişimdə onun şeirlərinin çap olunduğu jurnal, qəzet və ya kitab axtarır, tapdığımı böyük həvəslə oxuyurdum.
Ürəyim sən deyən çox cavan deyil,
Nə qədər dərdini daşıyıbdır o.
O qədər sürətlə vurub ki, sənsiz,
Bəlkə də lap yüz il yaşayıbdır o!
Aradan iyirmi ildən çox vaxt keçsə də, Əli Kərimin şeirlərini yenidən eyni həyəcan və eyni duyğularla oxudum. Bəzi misralar insanın yaddaşında elə iz qoyur ki, illər keçsə də öz təsirini itirmir.
Sənin baxışını yığdım gözümə,
O xoş ətrini də səpdim evimə.
Sözün də qapımın ağzında durdu,
O bir hasar oldu hər gələn qəmə.
Əli Kərimin şeirlərindən incəlik, zəriflik və səmimiyyət axır. O, özünəməxsus üslubu və təkrarsız poetik dünyası ilə Azərbaycan ədəbiyyatında seçilən şairlərdəndir.
Kədər başdan-başa sinəmi tutmuş,
Nəfəs almağa da yer saxlamamış.
Fəsillər astaca üstündən keçər,
Əriməz orada boranlı bir qış.
Onun şeirlərini oxumaq sanki insanı başqa bir aləmə aparır. Hər misrada sevgi, həsrət, kədər və ümid bir-birinə qarışır. Qəlb və könül şairi olan Əli Kərim oxucusuna səmimi duyğular bəxş edir. Buna görə də illər keçsə belə, onun şeirləri köhnəlmir, əksinə, hər oxunuşda yeni mənalar qazanır.
Şeir oxumaq sərin bulaqdan su içməyə bənzər. Qəlbinizi, ruhunuzu sərinləndirən misraların heç vaxt əskik olmaması diləyilə...
M.Ə.Talıbov 1837-ci ildə Cənubi Azərbaycanın Təbriz şəhərində dünyaya gəlib. Tiflisdə təhsil alıb. Rus, ingilis və fransız dillərini öyrənib. Təhsil aldığı dövrdə rus yazıçılarının fikirləri ilə tanış olub və onlardan təsirlənib. Azərbaycan və fars dilində yazıb.
Bir xeyriyyəçi kimi Bakıda və Temirxan-Şurada qızlar məktəbinin açılması üçün maddi yardım edir. İranın birinci Milli Məclisinə deputat seçilsə də, bu vəzifəni icra etməkdən imtina edib.
Bütün əsərlərini 55 yaşından sonra yazıb;
Yazdığı son 2 kitabdan başqa bütün kitabları özü öz şəxsi vəsaiti hesabına çap etdirib;
"Səfineyi-Talibi" və ya "Kitabi Əhməd" əsəri Azərbaycan ədəbiyyatında uşaqların həyatından bəhs edən ilk kitabdır. O bu əsəri Jan Jak Russonun "Emil və ya tərbiyə haqqında" əsərindən təsirlənərək yazıb;
İlk orijinal bədii əsəri olan "Kitab yüklü eşşək" alleqorik romanında maarifçiliyi təbliğ edib.
1911-ci ildə vəfat edib.
Bu roman XIX-XX əsr İran cəmiyyətindəki sosial-siyasi problemlərə işıq salan, həmçinin Məşrutə inqilabı dövrünün mütərəqqi fikirlərini əks etdirən əhəmiyyətli bir nümunədir.
Romanda Coşşa adlı eşşəyin dilindən baş verən hadisələri oxuyuruq. Roman boyu onun başına gələn hadisələr, eşşəyin yaşadıqlarından, insanların ona verdiyi zərərdən çıxardığı nəticə öz dilindən nəql olunur.
Romanın sonunda insan, cəmiyyət və insani keyfiyyətlər barəsində sual-cavab verilib.
#aimraabooks
Cennet bahçelerinden Yükselen Ateş
Baştan sona bir macera yaşadım, bahçelerin ilk renkli haliyle sonda gelen kış arasındaki o zaman dilimi aslında koca bir çap gibiydi, ve kitap bittiğinde tüm bu duyguları özetleyip "Ne okudum böyle, ne yaşanmış böyle, ne hissetmiş" gibi sorularla başbaşa kaldım. Bir insan barış ve mutlak kontrol için öbürlerine yalan söyleyebilir mi? Hasan söylemeyi tercih edenlerden ve kendi sebepleri var. Ona çok kızdım, bunu yapmaya hakkı yok dedim ama o kendini her açıkladığında hal vermemek elde değil. Yazar ise muazzam bir iş çıkarmış. Mutlak yönetim gücünün bireysel iradeyi geride bıraktığı bir ortamı karakterlerin en bireysel duygularına girerek açıklayabilmek Vladmir Bartola gelmiş bir yetenek. Gerçekten de böyle destansı bir hikayenin ustaca kaleme alınması büyük bir nimet. İnsan düşündükçe ürperiyor aynı zamanda da hayranlık duyuyor. Sanırım Hasan Sabbah gibileri toplumların zaaflarını bildikçe ve insanlar doğal olarak Hasanlara inandıkça dünya böyle gider. Tabii bu en aşırı ve belki de haklı bir amacı olan hikayelerden biriydi.