Ne eğitimsiz, bilgisiz insanlar ne de ömürlerini bilgi yoluna koyanlar devleti yürütmeye elverişlidir.Birinciler yaptıkları işe yön verecek bir ülküleri olmadığı için, ikinciler de devlet işlerine karışmak istemeyecekleri için;çünkü onlar, dünyada bulabilecekleri mutlu ülküyü bulmuş sayarlar kendilerini.
Yöneticiler halkın ruhunun bir kopyası, kitlelerin üretimidir. Halk nasılsa öyledir. Bu nedenle uzun zaman önce her ulusun hak ettiği hükümete ve yöneticilere sahip olduğu söylenmiştir.