Guts ve Casca’nın yakınlaştığı heyecanlı bir sayıydı. Griffth’in prensesle yakınlaşması yüzünden şahin ekibi acayip zora girdi ve beşte dördü ya öldü ya da ayrıldı.
Felaketzedeler Evi
Altı ay önce Küba'dan Amerika'ya gelen William şizofreni hastası olduğu için halası tarafından 'Burası iyi gelecek sana' telkiniyle bir bakımevine bırakılır.
Düşkün insanlar olan;Fredy,Rene,Pepe,Reyes,Ida,Pedro,Tato,Napoleon,Castano,Yanki Louie, Hilda ,Pino ile bakımevinde yaşamaya başlıyor. Kendilerine bakamayan ve bakılmayan bu topluluk tek istekleri sigara. Sigara verdiğin sürece istediğini yaptırabilirsin. Bay Curbelo'nun yönettiği bu bakımevi sadece denetimlerde temiz ve düzenli bir yer oluyor geri kalan günlerde bozulmaya yüz tutmuş yemekler ve tıkalı tuvaletler, lekeli koltuklar, yıpranmış parkeler ve önceki denetimden bu yana değiştirilmemiş havlu ve çarşaflar ile devam etmektedir.
Kitabı okumaya başladığımda ağır bir durum dramı kitabı okuyacağımı düşünmüştüm. Kırklı sayfalara geldikçe dram bir cehenneme dönüştü; ana karakter (William) taciz eden, istismar eden, şiddet uygulayan, yaşananlara göz yuman, hırsızlık yapan birine dönüştü.
Çetecilik mantığı ile müdüre (Arsenio) yardım etmeye başladı ve bu sayfaları çok zor okudum.
Evet tablo çok kötüydü her yerde böcekler, dışkılar, idrar kalıntıları, açlık ve ruhsal hastalığın verdiği sancılar vardı.
Bir gün uyandığında yeni bir kadının geldiğini görüyor (Francis). Bu kısımda William,Francis' e istismara başlıyor ve bununla birlikte rahatlama ve kendi dairesine çıkma fikri yerleşiyor aklına çünkü artık tek değil ve onu her haliyle kabul eden biri var hayatında. Çekleri alıp ucuz bir daire tutup birlikte yaşama planları yapıyorlar.
Karakter gelişimi tam olumlu denebilecek bir yöne giderken William'ın tek desteği olan Francis'in gitmesi ile William tamamen kendini çeteciliğe ve bakımevinde hayatta kalmaya bırakıyor. Bu duruma üç yıl katlanabiliyor ve en son intihar ediyor.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Griffith sen bir canavarsın
Casca’nın suçu neydi? Tanıdığım en onursuz karakter Griffith… hala cildin etkisinden çıkamıyorum
Tarafımız bellidir
Anlatmak İçin YaşamakFelsefe-Düşünce
Merhabalar.
Bugün sizlere beni derinden etkilemiş, içimde hakkında bir şeyler söyleme isteği bulunduran bir yazar olan Gabriel Garcia Marquez'den bahsedeceğim. Yazarı kendi anılarını anlattığı Anlatmak İçin Yaşamak kitabıyla inceleyelim.
Marquez, 6 Mart 1928'de Kolombiya'nın Aracata kentinde dünyaya geldi. Kendisi hem anne hem baba tarafından ilk ve gözde torun olmuştur. Kendisinden sonra -sayısını unutsam da- birçok kardeşi olmuştur. Çocukluğu albay dedesinin evinde sayısız akraba, yerli hizmetliler ve onu etkileyen kadınlar arasında geçmiş. Evlerinde birçok oda ve bu odalarda teyzeler, halalar ve uzak akrabalar vardır. Birçoğu çok uzun süre yaşamışlar ve sanki yaşamlarının son demini almak için bu yalnızlar evini seçmişler. Marquez çocukluğuna dair birçok anısını hatırlar. Öyle ki, bazı anlattıkları anılar gerçek olmasına karşın ailesine palavra gibi gelir. Örneğin evlerinde yaşayan teyzelerinden ayrıntılarla bahseder ancak annesi bunu hatırlamasına imkan olmadığını söyler. Çünkü bahsettiği kadın Marquez doğmadan önce ölmüştür. Bu ev bana bir matruşkayı andırmakla beraber kendi aile bağlarımı hatırlatıyor. Kalabalık ailede büyümenin, anlatılan olağanüstü hikayelerin, batıl inanç dediğimiz birçok inancın kendi içerisinde bir gerçeklik yarattığını hissetmişimdir. Belki de bu yüzden yazdıkları arasında hiç kafam karışmadan süzülerek geçer, büyünün gerçekliğin bir yansıması olduğunu bilirim.
Marquez romanlarındaki karakterler aslında onun yaşamındaki insanlardır. Yazdığı tüm roman karakterleri çevresindeki insanlardır. Yüzyıllık Yalnızlık kitabındaki Macando kasabası aslında doğduğu yer Aracata'dır. Macando ismini de trenle geçtiği yollaradan birinde tabelada görmüş ve kullanmak istemiş. Dedesi ve ninesi çocukluğunda onun hayal dünyasını besleyen belki de bütün
Livera yayınlarının Ortadoğu kitaplığı serisinden ilk kitabım. Kültürel ve edebi çeşitliliğe de bir aracı olmasıyla böyle bir serinin olmasını gerçekten değerli buldum. Serinin devamını getireceğim de kesin. Az biraz araştırınca da gördüm ki Livera, bu seriye 2024ün başında başlamış.
Kitap iki bölümden oluşuyor.
Birinci bölümde Bay Hiçkimseyi tanıyıp öğreniyoruz ki ana kahramanımız, oğlu tarafından terk edilen yaşlı ve hasta bir adama bakıcılık yapıyor. Bay Hiçkimse aynı zamanda da büyük bir geçim sıkıntısı içerisinde de debelenip duruyor. Hem yaşlı adamdan kurtulmayı isterken hem de kendisini rahat bırakmayan vicdanıyla savaşıp ölmek üzere olan adamı bir başına bırakıp gidemiyor. Bu esnada biz de hayatı tam bir yokluk, yalnızlık ve karanlıklar içinde olan ana kahramanımızın varlığını sorguladığı sahnelere bolca denk geliyoruz.
İkinci bölümde ise yaşlı adamın ölümünden sonra Bay Hiçkimse ortadan kaybolmuştur. Olası şüpheli durumuna düşmesiyle de çavuş, Refik, Bay Hiçkimse’yi aramaktadır. Mahalleli ile soruşturmaya başlayan Refik birbirinden tutarsız bilgiler ile de çıkmazın içindedir. İkinci bölümde mahalleliyi tanırken aslında arka planda da Cezayir’deki toplumsal çatışmalara ve yolsuzluklara kapı aralıyoruz. Cezayir’in doksanlı yıllardaki iç savaş döneminde halkın halini eleştirel bir anlatıyla görüyoruz. Bu sayfalar hayli etkileyici. Ne işler dönüyor…
Kara roman olarak da sınıflandırabileceğimiz Bay Hiçkimse’nin hikayesini okumak uzun paragraflar açısından biraz göz yoruyor. Bir anda değişebilen konusu ile de kesinlikle odaklı bir okuma gerekli. Olay örgüsünün hem rahatsız edici haliyle hem de merak uyandırmasıyla kitaptaki sürükleyiciliği sağlaması da bence çok enteresan olmuş. Çok severek bitirdim.
Yüzyıllık Yalnızlık
YÜZYILLIK YALNIZLIK
Dünya öylesine çiçeği burnundaydı ki pek çok şeyin adı yoktu daha ve bunlardan söz ederken parmakla işaret edip göstermek gerekirdi.
Bu dünyanın adı MACANDO idi. Bu dünyadaki ilk insanlarımız,
Aurelionalar,
Arcadiolar,
Ursulalar
Amarantalar ve
Malguades idi.
Jose Arcadio ve Ursula amca çocuklarıdır. Ve evlenmek isterler fakat bir kehanetten dolayı cesaret edemezler. Bu kehanet, ailelerinden akraba evliliği ile doğan domuz kuyruklu bir çocuk vardı. Kuyruğunu kesince çocuk da ölüvermişti. Bu olayı kendileri de yaşamak istemezler ama evlenmeye de mani olamazlar. Evlendikten sonra Ursula, hamile kalmamak için korunur. Ancak çocukları olmayınca Jose Arcadio zan altında kalır. Ve bir gün arkasından söylenenlere dayanamaz ve sürekli hayaletini göreceği Prudencio Aguiler’ i boğazından mızrakla öldürür. Bu olaydan sonra da korunmayı bırakıp çocuk sahibi olurlar. Ama bu çocuklar korktukları gibi domuz kuyruklu değillerdir. Sırasıyla; Jose Arcadio, Albay Aurelionan ve Amaranta dünyaya gelir.
Macondo’da hayat mutlu ve huzurlu geçiyordu. Evler beyaza boyalı, akan sudan herkesin yararlanacağı şekilde Jose Arcadio Buendia’nın denetiminde konumlandırılmıştı. O kadar mutlulardı ki köylerinde ölen bile olmadığı için mezarlıkları yoktu. Arada gelen çingeneler de Macondoya renk katıyordu.
Bu mutluluk tüm evlerin maviye boyanmasını ( rejim için) emreden sulh yargıcı Don Apoliner Moscote o köye gelene kadar sürmüştü. Yargıcın gelmesiyle köyde mavileri temsil eden Muhafazakar rejim ve kırmızıları temsil eden Federal rejim ortaya çıktı. Ve bu rejim farklılıkları Aureliano Buendia’ya “Albay” ünvanını verirken, yiğeni Arcadio’ nun canından olmasına sebep oldu. O bembeyaz evler önce maviye, sonra kırmızıya boyanmaktan alacaya döndü.
Ve nihayet savaş mayısta