‘Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya addedenlerden değildim. Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.’
Adı ‘Yaşamak’ olup da içinde hep ölüm barındıran iç sızlatıcı bir romandı. Kitabı okudukça yüreği dağlanıyor insanın. Fazla söze gerek olmadan ‘al ve oku’ diyebileceğimiz yapıtlardan. Fazla hisli ve duygusal insanlar için (nitekim ben) bazı sayfalar yürek yakan cinsten.