Canan çekiç
@ccekic
Yaşadığımız sürece okumaya devam.
Reklam
Hanım, bugün en medeni sandığımız milletler, zoraki bir eğitimle yaşıyor. Çünkü özgürlük, eşitlik ve tam bir kardeşlik mutlu bildiğimiz memleketlerde hükümet, kanun, mahkeme, hapishane, cezalar, idam var. Bunlar niçin var? Çünkü kaldırılsa insanlar birbirini yer. Her yerde, “El-hükmü limen galebe” (Galip’in dediği olur) doğa kanununu açıktan açığa hüküm sürer. 
TC de 1927 ilk sayım yapıldı.
Kadın nüfus ile erkek nüfus arasında 521.000 civarında fark vardı bu da yarım milyondan fazla erkeğin savaşa kurban verildiği anlamına geliyordu.
“ Bu hikaye ne bir suçlama ne de bir itiraftır. Bir macera ise hiç değildir; çünkü ölüm, onunla yüz yüze gelenler için bir macera olamaz. Bu hikaye yalnızca bombalardan kaçmayı başarsalar da savaş tarafından yok edilen bir kuşak erkeğin hikayesidir.”
Nahit “sadece Han-ı Yağma şiirinden hareketle bile Tevfik Fikret’i anlayabiliriz aslında” dedi ve şiirin herkes tarafından bilinen, her dörtlüğün arasında tekrarlanan bölümünü okudu. “Yiyin efendiler yiyin, bu han-ı istihdam sizin, Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!”
Farklı bakış acıları ile ölümü 40 hikayede anlatmış yazar. Hiç aklıma gelmeyecek kimi zaman komik, kimi zaman düşündürücü duygularla karşılaştım. Yazar nörobilim alanında doktorasını yapmış ve bu alanda çalışmaya devam ediyor. Ölüm sonrası bizi bekleyen alternatifler sıralanmış hiçbirinin birbiriyle alakası yok hayal gücünüzü fazlasıyla zorladığı kesin. Kimi sonraki hayatta tüm yaşlarınıza ayrılırsınız, kimisinde kredi kartı harcamalarınıza göre yeniden yaratılırsınız, kimisinde seçtiğiniz bir hayvan olursunuz. Yazar kesinlikle beynini keşfetmiş ve hayal gücü çok güzel çalışıyor. Aklınıza geldikçe elinize alabileceğiniz bir kitap olmuş.
Reklam