Korku, bizi koruyacak bir kalkan olduğunu sanarak, mevcut yaşam seviyemizin karanlığına tutunduğumuz, kendi kendimizi kısıtlayan bir tepkiden başka bir şey değildir ve her zaman öyle olmuştur. Ancak, sabahleyin en zayıf gün ışığının bile tüm gecenin karanlığını kovması gibi, inatçı bir korkuya yönelik en küçük bir içgörü bile onu geride bırakmamızla sonlanır.