Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitaba adını veren Sadakat duygusu maalesef kitapta yer almıyor. Ama aradığım özlediğim İnçi Aral kitabı kalemi dili tam olarak buydu. Maalesef okurken her karaktere karşı hissettiğiniz ortak duygu acıma hatta nefret. Hepsi kendinden ödünler veriyor hayat mücadelesinde. Hepsi birilerini ya da bir şeyleri kaybediyor. Belki düzelebilecek tek karakter Azra’ydı. Ama oda düzelmek istemedi. Kitap bir geriye dönüp geçmişi bir günümüze dönüp o anı anlatıyor. Bu benim en sevdiğim roman tarzı. İnci Aral bunu çok güzel yapıyor. Hiç bir tıkanma kafa karışıklığı yaşanmıyor kitapta. Herkesin sonu mutsuz bitiyor. Mutlu sonla hayatını noktalayan bir karakter yok kitapta. Buna rağmen kitap su gibi akıyor. Yazar bence mutsuzlukları yazarak kendini ve kalemini güçlendiriyor bence. Bu tarza da çok uygun şeyler yazıyor. Şimdiye kadar beğendiğim tek eseri üçleme olarak düşünüp yazdığı kitaplardı. Onun dışında yazarın kalemine laf etmek hayatta benim haddime değil. Kitaplarının çoğunun aldığı ödüller kendini ortaya koyuyor zaten.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Üçlemenin son kitabını bitirdim. Aralarında en beğendiğim serinin ikinci kitabı olan Mor aralarında en sevdiğim kitap oldu. İlk kitap çok karmaşık. Bu son kitap ise çok ağırdı. Üçleme kitaplarda tek ortak kahramanımız Melike Edaydı. Her kitapta farklı farklı insanlar katılıyor romana. Seri kitabı devam kitabı tarzı değildi. Bu kitapta çok fazla cinsellik vardı. Hayat şartlarından dolayı bir şeylere mecbur bırakılmış Eylem çıkıyor karşımıza. Benim sebepsizce kendime en yakın bulduğum karakter Volkan oldu. Hoşlanmadım yazarın bu kitapları yazarken kullandığı üsluptan. Diğer romanları daha bana hitap ediyordu. Bu üçlemede çok fazla umutsuzluk bıkmışlık vardı. Bir daha okunmayı tercih edilemeyen romanlarından olabilir. Bitirmek için gerçekten kendimi zorladım. Üzgünüm ama bu üçlemede Mor hariç bana hitap eden kitap yoktu.
Kitap okuduğunuz diğer seri kitaplardan tamamen farklı. Diğer kitaptaki karakterler bu ikinci kitapta yok. Hatta son ana kadar bir devam kitabı olduğu bile anlaşılmıyor. Kendinden bağımsız bir roman gibi gelebilir gözünüze. Her bir karakterin 24 saatlik zaman diliminde yaşadıkları anlatılıyor. Her bölümde bir karakteri görüyoruz. Hepsinin başından geçen intiharlar alkol sorunları ölümler aldatmalar aldatılmalar var. Aile içi ensen ilişki maalesef ama maalesef burda da karşımıza çıkıyor. Kitabın sonunda ilk kitaptan kahramanımız Eda yada bu kitapta geçen adıyla Melike’yi görüyoruz. O zaman ilk kitaptan bir karakter bulmanın heyecanıyla daha hızlı okuyorsunuz. Eda’nın böyle bir durumla karşı karşıya olduğunu zaten ilk kitapta öğrenmiştik. Burda da karşımıza çıkıyor. İlk kitap ne kadar yavaş ne kadar ağır karmaşıksa bu kitap tam tersine o kadar hızlı o kadar net. Tüm karakterler ortada yapılan planı kitabın ortasına geldikten sonra az-çok anlıyorsunuz. Bakalım ölümle biten ikinci kitabın ardından serinin son kitabında neler olucak.
