Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Murakami’nin ustalık eserim dediği bir kitabı okudum. Kitap üç ana karakter etrafında dönüyor. Tengo Fukaeri Aomame. Serinin son kısmında yani son kitapta kısa süreli bir rol oynayan ve aslında aynı zamanda kısa süreli rolüne rağmen çoğu düğümü çözen bir dedektifimiz var. 1984 yılında olunmasına rağmen olayların çoğu 1Q84 yılında iki aylı bir dünyada geçiyor. Kitabın kalınlığı her zamanki gibi gözünüzü korkutmasın. Çeviri mükemmel. Konu zaten oldukça akıcı gidiyor. Hatta çoğu yerde okurken geriliyorsunuz. İçinde çok fazla fantastik öğeler var zaten Murakami okuyanlar buna alışıktır. Ama her iki kahramanımızda asla vazgeçmiyor. İnandıkları kendilerince doğruları var. Bunun üstüne giderek geçte olsa bir kavuşma yaşıyorlar. Öyle güzel bir aşkta alttan altta işlemiş ki kitapta her şey sizi içine çekiyor. İsminden yola çıkarak 1984 kitabıyla bağlantı kurmaya çalışmayın. Tabii ki bağlantılar var ama kitap bire bir gönderme olarak yazılmamış. Böyle bir yanılgıya düşmek hata olur. Yazar çoğu yerde kahramanlarına konuşmalarla psikolojik baskı uygulatmış. Haksızlığa uğrayan kadınlar da var. Küçüklüğü çocukluğu zor geçen ailesinden kopmuş yeni yolunu çizen ana karakterlerde. Murakami okuyanlar onun kitaplarında müzik öğelerini çok iyi bilir. Bu kitapta da müzikle ilgili çok güzel öneriler var. Murakami bu konuda da kendini kanıtlamış bence. Kitapta en baskın duygu merak bence. Her bölümü okuduktan sonra meraktan kitabı bırakamayıp diğer bölüme geçiyorsunuz. Böylece bir bakmışsınız kitap bitmiş. Bu kitapta imkansız diye bir şey yok. Okumaya ilk başladığınız anda gerçeklik duygunuzu bir kenara bırakmalısınız. Böylece okurken daha çok zevk alırsınız. Yazarın yarattığı dünyayı sorgulamak bizi bir yere götürmez. Hatta yolumuzu tıkar. Dini cemaatler bu cemaat liderlerinin insanları
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Belli bir yaşı geçince yaşam dediğin, sahip olduğun şeyleri sürekli olarak kaybettiğin bir süreçten öteye geçmez hale gelir. Önemli şeyler birer birer tarağın dişlerinin dökülmesi gibi insanın ellerinden kayıp gider. Sevdiğin insanlar, önce biri sonra diğeri, hayatından yok olup giderler.
“Yürekten sevdiğin bir insan varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtulmuş demektir. O seni sevmese bile.”
Yazar bu kitabında toplumsal ve bireysel ahlakın aslında dış etkenlere ne kadar çok bağlı olduğunu ve çevreye göre değişkenlik gösterdiğini anlatmış. Aslında toplumdaki bürokratik başta olmak üzere tüm işlemlerde ki usulsüzlükleri görmezden gelip bunları kendimize göre kullanıyoruz. Daha sonra bizim de suçumuz ortaya çıkması diye gözümüz kapalı herkesi satabiliyoruz. Kitapta aile hayatına dair de çok güzel anlatımlar var. Anne baba çocuk ilişkisinden ziyade benim en çok hoşuma giden kısım karı-koca ilişkileri oldu. O kadar güzel sıcak ve samimi anlatılmıştı ki. Kimi yerlerde ki hitap tarzları gerçekten çok komikti. İnsanın yüzünde tebessüm oluşturuyordu. Bütün zorluklara karşı hayata dair umutları hep tazeydi. Sıcak bir aile ortamından yayılan daha sonra koca bir mahalleyi hatta ülkeyi kapsayan sorunlar silsilesi anlatılmış. Yazarın dili çok sıcak çok samimi. Zaten belli başlı karakterler etrafında döndüğü için olay okurken çok zorlanmıyorsunuz. İnce eleştiriler bakımından oldukça zengindi. Kitap bittikten sonra sizde bazı şeyleri sorgulama başlıyorsunuz. Çok güzel aydınlanıyor insan okudukça. Yazarın zaten kalemi kesinlikle bir efsane. Bence herkes okumalı. Herkese hitap eden komik ince eleştirel ve nükteli bir yazımı var. En güzel kısmı da bana kalırsa bu.
