Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitap yasak aşk yaşayan Feribe’nin kendiyle savaşını anlatıyor. İş arkadaşlarından duyduğu Mazi İmha Merkezi kısacası MİM’i keşfediyor. Kaybedecek neyim var diyerek oraya kayıt yaptırıyor. Burada unutma derslerine başlıyor. Sanırım merkezde aldığı derslerde onu en çok etkileyen şey eğitimin ölen annesinin sesinden verilmesi. Tabii daha sonra annesinin ölmediğini ve intihar ettiğini anlıyoruz. Kitabın en güzel tarafı her şey en başta anlatılmamış. Kitap sonuna kadar gizemlerle dolu. Yeri geldikçe hepsini sırayla öğreniyoruz. Yazarın dili çok akıcı. Hatta çoğu zaman diyaloglara gülüyorsunuz. Çok komik espiriler falan. Feribe dramından komedi çıkarmayı iyi öğrenmiş. Aslında Vedat’ın mı Feribe’nin mi daha çok acı çektiğine kitap sonunda karar veremedim. Kitabın sonlarına doğru karı-koca arasında ki diyalog beni çok üzdü. Bir diğer üzüldüğüm şey ise rüya seansında Feribe’nin yaşadıkları oldu. Herkesin birbirilerini affetmesi gerektiğini bir kez daha görüyoruz. Er yada da geç. Bu affetme bizi rahatlatıyor. Yazarın diğer kitapları gibi bir solukta bitiyor. Yıldırım en sevdiğim kadın yazarlar arasında. Ne yazsa alıp okumaya çalışıyorum. Kitabın sonunda keşke bizim için de bir MİM olsa demekten kendimi alamadım. Belki de biraz zaman vermek gerekiyordur.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İyi ki ilk önce kitabını okumuşum diye düşündüm bitirdikten sonra. En kısa zamanda da filmini izlemeyi planlıyorum. Griet’in hikayesi çok farklı. Kendisi hayata bakışı nesneleri renkleri algılayışındaki herkesten hatta bir ressamdan bile daha farklı. Yeri geliyor bir profesyonel bile olabiliyor. Kitapta Vermeer’in aile yaşantısından ev hayatından çok güzel kesitler sunulmuş okuyucuya. Kitapta açıkta yazılmayan dile getirilmeyen Vermeer ve Griet aşkı var. İkisi de birbirlerine bir şey demiyor ama ortada hislerle konuşulmayan sözcüklerle anlatılan bir aşk var. Yazar bunu çok güzel ortaya koymuş. Kitapta sizi farklıda olmadan saran bir gizem var. Vermeer’in eşi ve Griet arasında da dile getirilemeyen bir rekabeti daha o eve girdiği andan itibaren hissediyorsunuz. İnci küpeler işin içine girdiğinde her şeyin açığa çıkmaması için okurken ben bile çok dua ettim. Ama maalesef her şey ortaya çıktı. Beni en çok sarsan şey ise ressamın eşinin bu durumu er yada geç hazmedip gururuna yedirememesine rağmen o küpeyi Griet’e vermesiydi. Doğru ya da yanlış kitapta bazı şeyler çok güzel açıklanmış. Kitap beni hayal kırıklığına uğratmadı. Umarım aynı şeyi filmi izlediğim zaman da söyleyebilirim. Bir nebze de olsa tablo üzerinde gizemleri aydınlatıyor. Ama tabi ki üstünde konuşulması anlatılması yazılması gereken bir çok şey daha vardır. Her sanat yapıtının eseri aslında onu var edende saklı. En azından en öyle düşünüyorum.
Nazım Hikmet ile ilgili bire bir ağızdan anlatılan anıların olduğu bir kitap. Bence değeri paha biçilemez. Gerçekleri objektif olarak yansıtıyor olması onu diğer kurgu kitaplardan ayırıyor. Kitabın yurt dışında yazılmış olması da Nazım Hikmet’in yurt dışındaki önemini de gözler önüne seriyor. Eğer Hikmet’in eserleri özellikle tiyatro eserleri hakkında bilginiz yoksa okumanız oldukça zorlaşır. Kitapta Nazım Hikmet’in hiç görmediğimiz fotoğrafları yer alıyor. Benim ilgi çeken kendi fotoğraflarından ziyade sahnelenmiş tiyatro eserlerinin oyun sırasında çekilmiş fotoğrafları dikkatimi çekti. Onları hiç ama hiç görmemiştim. Yurt dışında gittiği her yerde Nazım’ın bilindiğini anlatması bakımından bence övünmemiz gereken bir eser. Zaten oldukça kısa. En fazla 1-1.5 saatlik okumada rahatlıkla bitirebilirsiniz. Ayrıca bilmediğimiz bir çok yönünü öğreniyoruz şairimizin. Bu konuda da oldukça aydınlatıcı. Hikmet severlerin kesinlikle okuması gerektiğini düşünüyorum.
