Çağla Taşdemir
@cdundarcan
173 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın okumadığım sayılı kitapları kalmıştı. Bu da onlardan biri. Karabasan görüp günlerce uyuyayamayan bir kadının hikayesi anlatılıyor. Kitapta değinilen farklı bir kitapta Anna Karenina. Kahramanımız uykusuzluk esnasında bu kitabı tam üç kez okuyor. Kitabın sonunda yine bir yarım kalmışlık hissettim. Nedense bazen Murakami kitaplarında bunu hissediyorum. Kitabın sonunda çarpıcı şaşırtıcı bir son bekliyordum. Ama maalesef bunu alamadım. Sanki devamı gelecekmiş ama olmamış gibi. Kitap çok kısa elinize aldığınızda hemen bitebilecek bir potansiyele sahip. Baskı kalitesi çok güzel. İçindeki illüstrasyonların hepsi inceledikçe içinden çok farklı anlamlar çıkıyor. Maalesef tek beğenmediğim kısım önce de söylediğim gibi sonu olmuş. Ama buda bir Murakami tarzı hep bir gizemle bitiyor Kitaplar. Sonunu size bırakıyor yazar sanırım. Tercih sizin.
Kitap kısa kısa hikayelerden oluşuyor. Hikayeler kısa belki ama insanın içine işleyip canını yakıyor. Olayların çoğu kadın kahramanların dilinden anlatılmış. Maraş katliamı orada Alevi vatandaşlarımıza yapılan katliam acımasız muameleler anlatılmış. Orda onlar yapılırken insanların sessiz kalması anlatılmış. En çok işkenceyi gören maalesef yine kadınlar ve çocuklar. Anne karnından çıkarılan daha doğmamış bebekler tecavüze uğrayan kadınlar öldürülen çocuklar. Maalesef orda bir insanlık dramı varken herkes kör ve sağırı oynuyor. Kitapta hikayelerde bunların da eleştirisi yapılmış. Bunları birbirine yapanların mahalleli komşu olması daha acı. “Komşusu açken kendi tok yatan bizden değildir” diyen bir Peygamber ümmetinden gelip bunları okuyor olmak insana insanlığını sorgulatıyor. İnci Aral konuşamayanların dili olmuş ve anlatmış. Kalemi akıp gitmiş hikayeler acı dolu ve o acı okuyucuya öyle işleniyor ki okurken kendinizi çoğu yerde gözü yaşlı buluyorsunuz. Yaşananların tekrarlanması dileğiyle bitirdim kitabı.
Siyasi durum adı altında arkadaşlıkların bölünmesi gençlerin ülkeleri için verdiği savaş kendi içlerinde ki anlaşmazlıkları aileleri ile ters düşmeleri vs. Her şey çok güzel anlatılmış. Sadece siyaset odaklı değil. Roman gibi değil bir günce günlük tarzında bir anlatımı var. Yazarın zaten kitabın başında belirttiği gibi ilk olarak bir roman denemesi olarak yazılıyor. Daha sonra yazar ısrarlara dayanamayıp tekrar kitabın basılmasına karar veriyor. Bunu yaparken de kitabın içinde pek fazla değişiklik yapmıyor. Sadece bir kaç kelime değişikliğine gidilmiş. Belki 40-50 yıllık bir geçmiş zamanı anlatsa da zaman geçiyor ama maalesef olaylar güncel kalmaya devam ediyor. İsimler mekanlar değişse bile maalesef ülkemizde olaylar hala devam ediyor. Kimileri olayların etkisini hala hissediyor. Oya Baydar bu anlamda çok güzel bir yere değinmiş. Her daim güncelliğini koruyabilecek bir roman. O yüzden her zaman okunabilir ki bence okunması gerekiyor. Herkes hayatının bir döneminde bir şekilde Oya Baydar okumalı diye düşünüyorum.
