Mısır’ın İskenderiye şehrinde Miramar adındaki pansiyonda geçiyor kitap. Yazarın okuduğum ikinci kitabı benzer yorumlar yapacağım yine halkını ve halkının iç dünyasını iyi tanıyan bir yazar kimliği ön plana çıkıyor. Devrim ve siyasi buhran içinde geçen bir dönemin kalıntıları. Büyük bir ev olan Miramar ve onun sakinleri arasında geçen bir takım olaylar. Kitabı ilginç kılan kısım ise yazarın bize bu olayları tek tek kahramanların gözünden anlatması. Aynı evde yaşayan ve aynı olayların kahramanı olan bu insanları iç dünyaları ve hem bu olaylara hemde birbirlerine karşı farklı bakış açıları anlatılmış.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yazarın okuduğum ikinci kitabı. İlk kitabı suskunları çok beğenmiştim. O yüzden bu kitabı tavsiyeler ve yorumlar üzerine beklentimi biraz daha arttırmıştı. Kıyaslama yapacak olursam suskunlar kitabının bir adım önde olduğunu söyleyebilirim. Ancak yazarın bu kitabınıda beğendiğimi söylemek isterim. Kitabın başında biraz ağırdan girmekte fayda var ilk kitapta tecrübe etmiştim. Kitap ilerledikçe yazarın diline alışıyor konular bir puzzle gibi bir araya geliyor ve o zaman tam olarak kitabın tadına varıyorsunuz. Çizgi roman şekilde çiltli bir baskısıda yapılan puslu kıtalar atlası doğa üstü , hayalperest ve gerçeküstü bir kitap.
Halkını çok iyi tanıyan bir yazar. Mısır’da Midak adında bir sokakta yaşayan insanların yaşamlarını konu ediyor. Bu sokakta yaşayan insanlar dillerinden peygamber ve Allah kelimesini düşürmez. Ancak her türlü pisliği ve fenalığı da yapmaktan kendilerini alıkoymazlar. Kitapta her karakter ayrı bir günahı ve kokuşmuşluğu temsil ediyor. Bir tek Rıdvan Hüseyni karakteri bir nebze olsun okurların yüreğini ferahlatıp, biraz olsun nefes aldırıyor. Yazar bu kitabıyla Nobel ödülünü almış. Bu kadar objektif ve eleştirel bi bakış açısı o dönemin şartlarını ve kendi insanlarının psikolojisini çok bir şekilde anlattığı için takdiri hak ediyor. Ama Nobel’i bilemem :)
Benim adım kırmızı; hem Orhan Pamuk’un en çok dile çevrilen ve en çok hayranlık duyulan eseri hem de modern edebiyat tarihimizin dünyada en çok okunan kitabı.
Kitabın arka kapağında okuyacağınız bu yazı doğal olarak beklentileri arşa çıkaracaktır.
Benimde beklentim yüksekti ve daha ilk sayfalarda bu beklentimin karşılığını alacağımı hissettim. Hacmine göre en kısa sürede okuduğum kitap oldu. Yaklaşık 500 sayfa ve 3 günü dolmadan bitti. Kitabın bir çırpıda okunmasını sağlayan birden fazla unsur var. Kitaptaki karakterlerin kendi sesleriyle konuşması ve olay örgüsünü takip eden sürekli
bir merak duygusu da kitabın akıcılığını oldukça arttırmış. Yer yer yazarın karakterlerin ağzıyla okurla konuşması da güzel bir tad olarak yer alıyor kitapta.
Ortaçağ Osmanlı zamanında geçen hikayede minyatür sanatının üzerine kurulu bir olay örgüsü ile karşılaşılıyoruz.İslam dünyasının resim sanatını ve duvara asılan resimlerin dine karşı bir küfür olarak görüldüğü dönemde,nakkaşlar minyatür sanatıyla kitaplara önemli olayların bazı sahnelerini nakşediyorlar. Frenklerin yeni yeni keşfettiği portre sanatından etkilenen bazı nakkaşların bu sanatı yapmaya çalışırken geleneklere bağlı nakkaşlarında kesinlikle karşı olduğu bu yeni frenk resmi bir iç karışıklığa da sebep oluyor..
Dönemin sosyal ve saray hayatına dair izlerin olduğu kitapta karakterlerin ilgi ve merak uyandırıcı yanlarını da eklersek benim için sıkılmadan keyifle okuduğum bir kitap…
Masumiyet müzesi
Eşyalar bizim için ne ifade ediyor? Mesela bir kalemi yazı yazmak için kullanırız ve o kalemi kullanarak ne kadar yazı yazarsak o ölçüde bizim için önemli ve gerekli olur. Mürekkebi tükenmiş bir kalem yazı yazamaz ve biz ondan işlevini yerine getiremeyeceği için vazgeçeriz. Artık o kalem bizim için atılmayı bekleyen bir çöpten başka bir şey değildir. Peki eğer bu mürekkebi tükenmiş kalemi bize çok değer verdiğimiz çok sevdiğimiz biri hediye ettiyse? Yine o kalemi atılmayı bekleyen bir çöp olarak görebilir miyiz? 1. O kalemin mürekkebini doldurma zahmetine katlanıp kullanmaya devam ederiz. 2 kalemi hiç kullanmadan olduğu gibi saklarız. 3. Kalemin mürekkebi bittikten sonra saklarız…Genelde çok değer verilen birinden gelen bir eşya kullanılmaz olduğu gibi saklanır…Çok değer verilen eşyalar genelde maddi bir değeri olmayan şeylerdir. Bu eşyaları elde ediş biçimimize gelince ilk akla gelen hediye olarak edinme, bulma veya aşırma(çalma) 3. Seçenek biraz insana kabul etmesi zor gelsede çok değer verdiğiniz birine ait bir eşyayı (o kişi için çok değersiz olabilir yani ortadan kaybolmasını fark etmeyeceği kadar önemsiz bir şey) alıp ömür boyu saklanabilir. Biz neden bu kadar eşyalara mânâ yüklüyoruz? Birinci sebep karşımızdaki insana o değeri o sevgiyi gösterecek cesareti kendimizde bulamıyoruz. Bu yüzden bir eşyaya yönlendiriyoruz sevgimizi. Başka biri için sokakta görse yerden almaya tenezzül etmeyeceği herhangi bir şey bizim için paranın satın alamayacağı kadar değerli olabiliyor. Hepimizin hayatında bazı değerli eşyaları vardır. Bize bir başkasını hatırlatan. Dolabımızda, masamızda, cüzdanımızda veya cebimizde taşıdığımız belki de maddi hiç bir değeri olmayan ama manevi açıdan bizi tatmin eden bize eşsiz bir huzur ve mutluluk veren bir eşya. Hayatımız
