Çorak Kadın
Bomboşum, bir tek ayaksesi yankılanır içimde,
Sütunlarıyla, revaklarıyla, kubbeli odalarıyla heybetli, ama
heykelsiz bir müze.
Bir fıskıye fışkırır avlumda, sonra gömülür gerisin geri kendine,
Rahibe-gönüllüve dunyaya kör. Koku niyetine
Sararmış benizlerini salar dışarı mermer zambaklar.
Yüce bir soydan geldiğimi düşlerim,
Beyaz bir Nike'nin ve birkaç kel gözlü Apollonun anası.
Tersine, ölüler yakar canımı ilgileriyle, birşey olacağı da yok
üstelik.
Ay bir elini alnıma koyar,
Bir hemşire gibi ifadesiz ve suskundur suratı.