Celal Kuru
@celaliyye
İnsan, dökülen bir varlıktır.
Alaylı
İstanbul
172 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Dergi, SergiEdebiyat
Her dergi bir sergi, yani sofradır. Herkes buradan nasibine düşeni yer. Ve bir derginin baştan sona okunup beğenilmesi de beklenilmez. Bir dergide size hitap eden üç yazı varsa o dergi sizin derginizdir. Sözü fazla uzatmadan Nedâmet'e gelelim:
Öncelikle Oğuzhan Âsım Güneş ve Gürkan Pür şiirlerinin poetikasını yazması gerektiğini düşünüyorum. Hem kendilerinin hem de derginin şiirlerinin sırtını dayadığı yeri, kimlerden ilham aldığını ve bu şiiri yazmakta niçin ısrar ettiklerini okurun bilme hakkı vardır diye düşünüyorum. İkinci olarak, ısmarlama yazılara fazla bel bağlamamalı ve dergi kendi ekibini kurmalı. Çünkü dergi ekip işidir. Dışarıdan yazı gelmese bile o ekip çıkacak sayıyı kotarmalı. Misal İbrahim Orhun Kaplan gibi dostlara baskı yapılmalı. Dergi içi söyleşiler olabileceği gibi dışarıdan da söyleşiler alınmalı.
Üçüncü olarak, her ay yeni bir yazarı konuk etmeye çalışmalı. Çünkü dergi ayrıca bir ocaktır. Yeni yazarlar dergilerin mutfağında pişer, tezgâhından geçer. Misal buradaki dergiyi yakından takip eden arkadaşlardan inceleme yazar gibi kitap tahlili, tanıtımı yazıları istenebilir... Neyse. Gece gece çenemin bağı düştü. Belki tavsiye makamında değilim yazdıklarım da tavsiye değil bir iç döküş. Ukalalık ettiysek affola...
Reklam
Heybemde Kırk KelimeEdebiyat
Kumaşım şiirden örülü ama elbisem nesir” (İtibar, 15) diyen Nazan Bekiroğlu, bu sefer edebiyat üzerine denemelerinden oluşan “Kelime Defteri” ile çıkıyor karşımıza. Tebeşir kokan ilkokul sıralarına götürüyor bizi. Öğretmeninin tutturduğu kelime defterinden zihninde bir şey kalmasa da, etrafında dönüp durduğu kelimelerden kırk kanatlı bir Anka konduruyor içimize. Herkes kendi nasibine düşeni alır elbette. Benim nasibimde, Seyahat varmış. “Seyahat: Evliya Çelebi gibi bir rüya görsem ben de. Şefaati unutmasam ama seyahat de dilesem” Beğeni, her zaman için göreceli bir kavramdır. Bu kırk kelimeden ikisine gereğinden fazla aşinayız. Bunlar: Aşk ve Çay. Gerçek hayattan daha çok sosyal medyada tüketilen bu kelimeler yerine, dışarıda bırakılmış Ateş ve Su’da kaldı bizim aklımız…
Devamı:
celalkuru.wordpress.com/2020/12/20/heyb...
KÜÇÜK PRENS'İ YAZAMAMAKKitap
Bazen, yapmak isteyip de yapamadıklarım, sürekli ertelediklerim bir tortu gibi üzerime çöküyor ve zamanla onunla yaşamaya alışıyorum. İçimde bir tembellik hastalığı olarak tebârüz eden bu hisleri hatırlatacak bir hadise vuku bulduğunda ise yutkunuyorum ve boğazımda kekre bir tat duyuyorum. Bir yılın nasıl geçtiğini muhasebe ederken, sadece günleri değil, planlarımı da ardımda bıraktığımın farkına varıyorum.
celalkuru.wordpress.com/2022/04/29/kucu...
BİR KİTAP BİR HATIRA: SUSKUN DENİZHayat ve İnsan
Yıl iki bin on. Aylardan yine Haziran. Bir gece yarısı ruhumun yalnızlığı coşmuş, can sıkıntısı her zerremi kuşatmış, gidilecek bir yer, dönülecek bir yön, işitilicek bir hikmet kalmamış, boşluk büyümüş de büyümüştü. Karanlığın ortasında şaşkın bir vaziyette kalakalmıştım.
Devamı:.
celalkuru.wordpress.com/2022/06/13/bir-...
SırKitap
Mustafa Kutlu’nun eserlerini zevkle okurum. Yoksulluk içimizde’nin yeri benim için apayrıdır. Beyhude Ömrüm’ün etkisinden bir hafta kurtulamamıştım. Huzursuz Bacak’ta kendi sızılarımı hissetmiştim. Hayat Güzeldir’i ne zaman umutsuzluğa düşecek olsam açar okurum. Kutlu, bizim hikâyemizi anlatır. Kaleminde yozlaşmanın etkilerini göremeyiz. Mustafa Kutlu’nun ismini duyduğumda burnuma iğde kokuları gelir. İçime bin bir çiçek ve güzel koku bırakır. Fakat “Sır” kitabı ise içime bir türlü sinmemişti. Beni rahatsız eden bir yönü vardı. Yanlış anlama ihtimaline karşılık dört kez okumama rağmen her defasında aynı sonuçla karşılaştım.
Devamı: celalkuru.wordpress.com/2022/05/04/sir
Reklam