Evet, ilmektir boynumdaki ama ben
Kimsenin kölesi değilim.
Tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya,tarantulaymış benim adım diyecek değilim.
Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı
kendime rabb bellemeyeceğim.
Razı değilim beni tanımayan tarihe,
beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin ondan, gönül zorla tutuştu
Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse
Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse
Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse
Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince
Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince
İçimdeki azgın devi rüzgârlara attım
Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım
Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın
Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın
Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin
Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin.
Evet, ilmektir boynumdaki ama ben
kimsenin kölesi değilim
tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya
tarantulaymış benim adım diyecek değilim
tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb
bellemeyeceğim
razı değilim beni tanimayan tarihe
beni sinesine sarmayan
tabiattan riza dilenmeyeceğim."
İsmet Özel