Cem Aşkaroğlu
@cemaskar
Antalya
24 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bir oğlum olduğu için, erkek çocuklarının duygusal dünyasını daha iyi anlamak adına bu kitabı tercih ettim. Gerçekten de, erkek çocuklarının iç dünyasına dair derinlemesine bir bakış sunuyor.
Kitap, erkek çocuklarının duygusal ihtiyaçlarının genellikle göz ardı edildiğini ve bu durumun onların gelişiminde nasıl olumsuz etkiler yarattığını ele alıyor. Yazarlar, erkeklerin duygularını tanıma, ifade etme ve başkalarının duygularını anlama becerilerini geliştirmeleri gerektiğini vurguluyor. Bu süreç, "duygusal okuryazarlık" olarak adlandırılıyor ve üç aşamadan oluşuyor: duyguları tanımak ve isimlendirmek, duygusal ifadeleri ayırt etmek ve duygusal tepkilerin nedenlerini anlamak.
Kitapta, erkek çocuklarının duygusal ifadelerinin bastırılmasının, ilerleyen yaşlarda öfke, içe kapanıklık ve hatta şiddet gibi sorunlara yol açabileceği belirtiliyor. Bu nedenle, ebeveynlerin ve öğretmenlerin, erkek çocuklarının duygularını ifade etmelerine olanak tanımaları ve onları yargılamadan dinlemeleri önem taşıyor.
Ayrıca, kitapta erkek çocuklarının hareketliliğinin yanlış yorumlanmasının da yaygın bir sorun olduğu ifade ediliyor. Bir erkeğin utanç, öfke, üzüntü gibi hislerle yaşadığı duygusal çalkantı ve bu hisleri ifade etmekte çektiği zorluk, yüksek bir hareketliliğe ve dürtüselliğe yol açabilir.
Bu kitap, erkek çocuklarının duygusal gelişimini desteklemek isteyen herkes için değerli bir kaynak. Eğer siz de bir erkek çocuk yetiştiriyorsanız veya onların dünyasını daha iyi anlamak istiyorsanız, Kabil’i Yetiştirmek kitabını mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Kitabı okumak gerçekten sarsıcı bir deneyim. Gatto, 30 yıl öğretmenlik yapmış, ödüller almış biri olarak, okul sisteminin aslında bireyleri nasıl bastırdığını ve itaatkâr hale getirdiğini anlatıyor. Okulların, çocukları özgür düşünen bireyler yerine, sistemin ihtiyaç duyduğu tüketiciler ve işçiler olarak yetiştirdiğini savunuyor.
Kitapta, zorunlu eğitimin bireyleri nasıl tek tipleştirdiği ve yaratıcılıklarını nasıl körelttiği üzerine çarpıcı örnekler var. Mesela, Benjamin Franklin, Thomas Edison, Steve Jobs gibi isimlerin resmi eğitim sisteminin dışında başarıya ulaştığını vurguluyor. Bu da bize, öğrenmenin sadece okulda değil, hayatın her alanında mümkün olduğunu gösteriyor.
Gatto, "açık kaynak öğrenme" adını verdiği bir yaklaşımı öneriyor. Bu, bireylerin kendi ilgi alanlarına yönelerek, merak ettikleri konuları derinlemesine öğrenmeleri anlamına geliyor. Yani, öğrenme sürecini bireyin kontrolüne bırakmak gerektiğini savunuyor.
Kitap, sadece eğitimciler için değil, ebeveynler, öğrenciler ve eğitim sistemini sorgulayan herkes için önemli bir kaynak. Okurken, kendi eğitim geçmişimi ve çocuklarımın eğitimini yeniden değerlendirme ihtiyacı hissettim. Eğitim sistemine dair farklı bir bakış açısı arıyorsanız, bu kitabı mutlaka okumalısınız.
