Bunca yıllık yolculuğun sonunda
Dönüp bana anlattıkların,
Akşam evinin taraçasında oturmuş
Bir insanın aklına gelebilecek şeylerse
Peki, ne anlamı var öyleyse;
Bunca yolculuğun?
Ömrümü güzel yaşamak uğruna harcadığım çabayla olan meşguliyetim tüm yaşam süremi sömürmüş, hayat yeni başlıyor derken ölüm zamanım gelmiş gibi bir hissiyat. Tıpkı kırıcı bir sessizliğin karmaşasında debeleniş, toplamaya çalıştıkça daha çok batan cam kırıkları gibi. Ben diye tanımladığım şey bir yabancıdan daha yabancı, gerçek sandığım her şeyden daha da yalancı, yakın sandığım her şeyden daha da uzak.