Selamünaleyküm. Kitap; 4 ana ve 1 ek bölümden oluşuyor. Sahabe tanımından, Raşit Halifelerin hayatından ve Hazreti Muaviye’nin hayatından genişçe bahsedilmiş. Daha sonra bilinen olaylardan Cemel Vakası ve Sıffın ele alınmış. Hazreti Muaviye’ye yöneltilen ithamlar ve bunlara verilen cevaplar da anlatılmış. Son olarak Hazreti Hüseyin ve Kerbela olayıyla kitap son buluyor.
Konular gayet açık, anlaşılır ve detaylı bir şekilde ele alınmıştı. Verilen cevaplar da bence ikna ediciydi. Ben severek okudum, tavsiye ederim.
13. CiltDin
Kütüb-i Sitte/Muhtasarı Tercüme ve Şerhi 13. Cilt
Cenab-ı Hak şu âyeti de Ebu Tâlib hakkında indirmiştir. (Meâlen): “Sen, sevdiğin kimseyi hidayete erdiremezsin. Ancak Allah dilediğine hidayet verir. Doğru yolda olanları en iyi bilen de O'dur” (Kasas 56).
Hz. peygamberi çok sevip de Ebu Talib'in durumundan etkilenmemek mümkün değil. Ama benim kafaya taktığım kısım onun cennetlik mi cehennemlik mi olması değil, bu benim meselem değil. Allah ne takdir ettiyse o olmuş, olur, olacak zaten. Sadece bazen buna benzer şeyler hissettiğim zaman seren diyorum hz. peygamber ikna edememiş değil, Allah nasip etmemiş. Hissettiğin bu, farklı değil. Ben birileri iyi olsun, doğru olsun isteyebilirim de Allah o durumu murad etmemişse nasip etmemişse ben kimim. Ayrıca da hz peygamberin imtihanından minicik bir halini imtihan oluyorsam ona da ses çıkarmak haddime değil.
"Sen, benim yaratılmamdan önce Allah tarafından takdir edilen bir şey sebebiyle mi beni kınıyorsun?"
Cildin sonuna doğru kader meselesi başladı ve bu cümle hadisin tamamını bilmiyorum ama hz Adem ve Hz Musa ile ilgili bir hadiste Hz Adem'in Hz Musa'ya kurduğu bir cümle. Bu cümleyi nasıl okursan oku bir döngüye girersin. Demek ki alimlerden bazıları başından bazıları sonundan bu hissi açıklamaya çalıştı yıllar yılı. Ben kader konusunda çok sıkışık hissetmiyorum.Hem aşırı teslimiyetçiyimdir hem de her şeyi de kendimden biliyorum. Yaptığım için başıma geldiğini de, yazıldığı için yaptığımı da kabul ediyorum. O gün nefret ettiğim şeyi bugün çok istiyorsam bu benim türümde bir canlının içinde neler barındırabileceğini gösteriyor. Masum filan değiliz yani. İrademiz var. Kader de hak. Yani bence Hz Adem evet yaptım, yapacağımı da biliyordu ki yazmıştı ama benim iradem bunu yapmaya engel olamadı, Allah istese yaptırmazdı ama o
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mehmet Azimli’nin Dört Halifeyi Farklı Okumak – Hz. Ali kitabı, 4 eserlik bir serinin sonuncusudur. Hz. Ali’nin hayatını yalnızca kahramanlık ve adalet üzerinden değil, Müslümanlar arasındaki ilk iç savaşların ve siyasi çekişmelerin bağlamında ele alan dikkat çekici bir çalışmadır.
Eser, klasik tarih anlatılarında genellikle üstü örtülen veya idealize edilen olayları sorgulayıcı bir gözle inceliyor. Hz. Ali’nin bilinen kimliğinin ötesinde, iktidar mücadelesi içinde kalan bir lider olarak farklı yönlerini ortaya koyuyor. Cemel ve Sıffin Savaşları gibi Müslümanların kendi aralarında yaşadığı ilk büyük çatışmalar, kitabın merkezinde yer alıyor. Bu savaşların, sahabenin tamamının masum olmadığı ve bazı kişilerin siyasi çıkarlar uğruna hareket ettiği gerçeğini açığa çıkardığı vurgulanyor. İşin en üzücü tarafı da Peygamberimiz döneminden çok kısa süre sonra böyle bir parçalanmanın yaşanması. "Hakem Olayı" gibi ayrılıkçılığı ve fırkalaşmayı getiren bir olayın yaşanması ise özellikle o dönem için cidden üzücü bir olay. Daha o dönemde bu kadar bölünme yaşanmaya başlamışsa günümüz dünyasında yaşananlara şaşırmamak lazım!
Azimli, sahabe dönemine dair eleştirel bir yaklaşım sergileyerek, “mızrağın çuvala sığmadığı” ifadesiyle tarihsel gerçeklerin gizlenemeyecek kadar açık olduğunu belirtir. Hz. Ali'nin halife olma isteği ve icraatlarını onaylamama nedenleriyle Hz. Osman'ın şehit edilişine göz yumduğu, Muaviye'nin Hz. Ali'yi alt etme sürecinde bu olayı sonuna kadar kullandığı kitabın başından sonuna kadar ele alınır. Her ne kadar müslümanlar arası yapılan ilk savaşlarda Halife konumundaysa da Hz. Ali'nin, gerek Hz. Ayşe ile başı çektiği Cemel Savaşında gerekse Muaviye ile arasında olan Sıffin Savaşında müslümanlarla savaşmak istemediği, olayların önünü alamaması nedenleriyle
Spoiler
HZ. EBUBEKİR (Ebu Bekir)
İslam’ın ilk halifesidir ve Peygamber’e en yakın kişilerden biridir. Onun döneminde en büyük sorun, dinden dönen kabilelerdi. Ridde Savaşları ile otoriteyi tekrar sağladı. Ayrıca Kur’an’ın tek kitap haline getirilmesi süreci onun zamanında başlatıldı. Yönetimde yumuşak ama kararlıydı. Kısa süren halifeliğine rağmen devleti dağılmaktan kurtardı.
HZ. ÖMER (Ömer bin Hattab)
İslam tarihinin en sert ve en sistem kuran liderlerinden biridir. Onun döneminde devlet inanılmaz büyüdü; Suriye, Mısır ve İran fethedildi. Adalet sistemi kurdu, devlet teşkilatını düzenledi, maaş sistemi getirdi. Sokakta halk gibi yaşayıp gece denetim yapan bir liderdi. Disiplinliydi, hata kaldırmazdı. Bir suikast sonucu hayatını kaybetti.
HZ. OSMAN (Osman bin Affan)
Daha yumuşak karakterliydi ve zengin bir tüccardı. En önemli işi Kur’an’ı çoğaltıp standart hale getirmesidir. Ancak yönetimde akrabalarını önemli yerlere getirmesi ciddi tepki çekti. Bu da iç karışıklıklara yol açtı. Sonunda isyan eden bir grup tarafından evinde öldürüldü. Onun dönemi İslam dünyasında ilk büyük kırılmaların başladığı dönemdir.
HZ. ALİ (Ali bin Ebu Talib)
En tartışmalı dönem onun zamanıdır. Halifeliği iç savaşlarla geçti. Cemel ve Sıffin savaşları yaşandı. Adaletli ve bilgili bir liderdi ama siyasi ortam çok karışıktı. Hariciler gibi gruplar ortaya çıktı. Sonunda bir suikast sonucu öldürüldü. Onun dönemi, İslam dünyasında bölünmelerin derinleştiği dönemdir.
Şimdi dürüst olayım:
Sen sadece “yaz” diyorsun ama bu konuyu gerçekten anlamak istiyorsan şunu sorgulaman lazım:
Bu dört lider neden bu kadar farklı sonuçlar üretti? Karakter mi, sistem mi, yoksa toplum mu belirleyiciydi?
Peygamberimizin Seçtiği ve Sevdiği Dört Büyük HalifeŞemseddin Ahmed Sivasî · Bedir Yayınevi · 19765 okunma
“Kim bir cana kıymamış veya yeryüzünde fesat çıkarmamış birisini öldürürse, bütün insanları öldürmüş gibidir” (Mâide Sûresi: 5:32.) Âyetin mânâ-ı işarîsiyle, ✵ •⊰❉⊱• ✵ Bir mâsumun hakkı, bütün halk için dahi iptal edilmez. Bir fert dahi, umumun selâmeti için feda edilmez. Cenâb-ı Hakkın nazar-ı merhametinde hak haktır, küçüğüne büyüğüne bakılmaz. Küçük, büyük için iptal edilmez ✵ •⊰❉⊱• ✵ , Bir cemaatin selâmeti için, bir ferdin rızası bulunmadan, hayatı ve hakkı feda edilmez. Hamiyet namına, rızasıyla olsa, o başka meseledir.
Adalet-i izafiye ise, küllün selâmeti için cüz’ü feda eder. Cemaat için, ferdin hakkını nazara almaz. Ehvenüşşer diye bir nevi adalet-i izafiyeyi yapmaya çalışır. Fakat adalet-i mahzâ kabil-i tatbik ise, adalet-i izafiyeye gidilmez. Gidilse zulümdür.
İşte, İmam-ı Ali Radıyallahü Anh, adalet-i mahzâyı Şeyheyn zamanındaki gibi kabil-i tatbiktir deyip, hilâfet-i İslâmiyeyi o esas üzerine bina ediyordu. Mukabilleri ve muarızları ise, “Kabil-i tatbik değil; çok müşkülâtı var’ diye, adalet-i izafiye üzerine içtihad etmişler. Tarihin gösterdiği sair esbab ise, hakikî sebep değiller, bahanelerdir.
Mektubat, On Beşinci Mektub, s. 56
***
Adalet-i mahzâ-yı Kur’âniye, bir mâsumun hayatını ve kanını, hattâ umum beşer için de olsa heder etmez. İkisi nazar-ı kudrette bir olduğu gibi, nazar-ı adalette de birdir. Hodgâmlıkla, öyle insan olur ki, ihtirasına mâni herşeyi, hattâ elinden gelirse dünyayı harap ve nev-i beşeri mahvetmek ister.
Mektubat, Hakikat Çekirdekleri, s. 459
Bediüzzaman Said Nursî
Bediüzzaman Said Nursî
Bu kitap bir Peygamber hanımının kendi diliyle, kendi hayatını anlattığı bir roman olarak karşımıza çıkar. Sade anlaşılır dili ve sürükleyici bir üslûbu var. Yer yer şiire de yer verilen kitapta,Hz.Aişe'yle ilgili çocukluğu gibi bir çok konuya da değinir.
Yıllarca tartışılmış konulardan olan Hz.Aişe'nin yaş mevzusuna, Cemel vakasına ve veda hutbesine değinilmiş. Eleştiriye açık bir konu olmasıyla birlikte merak uyandırsın diye bu konuya burada değinmeyeceğim. Bunun yanında Hz. Peygamber Muhammed Mustafa'nın aile hayatı, karı koca ilişkisi ve etrafıyla iletişimini de anlattığı; belli bir olay örgüsüyle açık, anlaşılır anlatımıyla gençlerin sıkılmayarak okuyabilecekleri bir eser olmuş. Yazarın zevkle okuduğum ve çok beğendiğim "Hz. Meryem" kitabıyla kıyas ettiğimde bu kitap iki numarada kalabilir. Ama kesinlikle gençlerin okuyabileceği çok güzel akıcı bir roman olmuş.
En etkilendiğim yer bir Peygamberin ölüm anı bile bu kadar etkiliyorken kendi ölümlerimizi düşünmek fazlaca beyin yakıyor ve kendimizi sorgulamaya teşfik ediyor.Fazla içerik özeti vermemekle birlikte merak edenlere iyi okumalar diyorum selametle..
