cmrdmr

Memleket Hasreti

"...İşte o günden sonra gurbette yaşadık. Hasret içinde hayatımızı geçirdik ve dudaklarımızdan Namık Kemal'in şu beyti düşmez oldu: Ölürsem görmeden millete ümit feyzi Yazılsın senk-i kabrimde vatan mahzun, ben mahzun."

Sayfa 252 - Remzi Kitabevi

Reklam

cmrdmr

Nazım takma ad arkasına gizlenmenin verdiği üzüntüyü şu şiirle anlatıyor:

"Benim sıska benim cılız benim zavallı çocuğum Orhan Selim! Sen benim, ne gözüm ne kolum ne kafamsın; Sen benim bir kuşun balyası gibi sıska sırtına bindiğim ve alnımın teriyle geçindiğim ilk ve son adamsın Sana sevgi sana saygı sana minnetle uzanıyor elim."

Sayfa 152 - Remzi Kitabevi

cmrdmr

Zekeriya Sertel tutuklanıp Ankara'ya sevkedilirken:

"Meçhuller içinde yaşamak ne kadar güç... Kaderine sahip değilsin. Hiçbir tedbir alamazsın... Ne yapacağını bilemezsin. Akıntıya tutulmuş bir saman çöpü gibi sürüklenip gidersin."

Sayfa 125 - Remzi Kitabevi

Takip Önerileri

cmrdmr

"Çallı İbrahim memleketin tanınmış, büyük ressamlarından biriydi. Basit, fakir ve mütevazı bir hayat yaşardı. Tam anlamıyla sanatçı bir adamdı ve ihtiyaç içindeydi. Enver Paşa ona da bir resim ısmarlamıştı. Çallı, yaptığı resmi Harbiye Nezareti'ne götürür, Enver Paşa'nın odasında resmi açıp gösterir. Enver Paşa resimde bazı değişiklikler yapılmasını ister. Çallı, Paşa'ya şöyle bir bakar, sonra cebinden bir çakı çıkarır, resmi baştan aşağı parçalar, sonra Paşa'ya döner: -Paşam, ben ressamım, resim yaparım, ilan değil, der ve çıkar.

Sayfa 60 - Remzi Kitabevi

cmrdmr

"Memleket nereye gidiyordu? Bu kanlı kavgalar, bu yabancı saldırıları yurttaşları bezdirmişti."

Sayfa 43 - Remzi Kitabevi