Dudaklarımı kanatırcasına
ısırıyorum günlerdir
her sözcük dilimin ucunda küfre dönüşüyor çünkü.
Bir gök gürlese bari diyorum
bir sağanak patlasa bitse bu sessizlik..
Hayat bizim suskunluğumuzda söyler şarkısını ve uykumuzda düş görür.Yenik düştüğümüzde ve aşağılandığımızda bile , hayat yükseklerde kurar tahtını aşağılandığımızda da hayat güne gülümser ve biz zincirlerimizi sürüklesek bile ,o özgür kalır ..
...öyle anlar vardır ki sözcükler bir işe yaramaz, şu anda ağlayabilmeyi, her şeyi gözyaşlarımla söylemeyi, anlaşılmak için sözcüklere başvurmak zorunda kalmamayı ben de çok istiyorum.