Yaşamında, yürüyüp yürüyüp, bir an durunca, çevrene bakıp göreceksin ki, yürüyüşüne şu ya da bu noktada katılmış, bir süre seninle birlikte yürümüş kişilerden hiçbiri yok yanında.
Sen bir an, "Buradayım" demek için durunca, onlar artık, "orada" olacaklar... "Buradayım artık" bile demeyecekler sana, "orada"larından seslenerek...
"Burada"nda kimse bulunmayacak,
"Orada'ndan da kimse seslenmeyecek sana.
Hayır, ben dünyaya bir kez geldim ve bir daha gelmeyeceğim: 'Genel mutluluk' falan bekleyemem... Ben kendim için yaşamak istiyorum, yoksa hiç yaşamayayım, daha iyi...
“Bir yerden sevmeye devam edebilir miydim? Çünkü sevmek, yarıda kalan bir kitaba devam etmek gibi kolay bir iş değildi. Ya hiç sevmemişsem bugüne kadar? Bir kitaba yeniden başlamak gibi, sevmeye yeniden başlamak pek kolay sayılmazdı herhalde.”
♡Oğuz Atay