Hiçbir mabette ona tapınan kalmamış…
Tarla meyveleri, nefis salkımlar
Ziyafetleri süslemiyor;
Sadece kanlı mihraplarda
Ateşe verilmiş gövdeler tütüyor.
Ve Ceres kederli bakışını
Nereye çevirse
Her yerde derin bir küçülme içinde
İnsanı görür!
Peki, nedir Eleusis'in gizemleri?
Önce Eleusis'in kim olduğuna bakalım:
Mitoloji bu ya, Bereket tanrıçası Demeter (Roma mitolojisinde Ceres), Lasion isimli bir ölümlünün Peşinden gitmeye kalkınca, Zeus yıldırımlarını saçıp onu yok eder. Mitolojiye "Laison cinayeti" olarak geçen bu olaydan sonra Zeus, Demeter'i kendisine almıştır.
Dünyaya gelen kızlarının adı Persephone'dur.
Yeraltı tanrısı olan Hades, Persephone ile evlenmek istese de Zeus başlangıçta buna karşı çıkar. Sonunda Hades'in Persephone'u yer altına kaçırmasına izin verecektir.
Söylence uzun. Kısa yoldan gidip, Persephone'un yılın üçte birini Hades ile geçireceğini söyleyerek toparlayalım.
Bu zaman diliminde anne Demeter kızının yasını tutacak, ekinlerin büyümesini durduracaktır.
Eleusis Şenlikleri, Persephone'un yeryüzüne dönüşünü kutlamak için düzenlenir.
Eleusis'te, Ceres civarında her şey temizleniyordu. Kâhin olan inisiyeler için çember genişledi. Psişe, Persefon'un hikâyesi, her ruh için şaşırtıcı bir keşif oldu. Hayat bir kefaret veya bir imtihan olarak anlatıldı. İnsan, dünyevi şimdisinin altında ve ötesinde, bir geçmişin, ilahi bir geleceğin yıldızlı alanlarını keşfetti: Ölüm sancılarından sonra, umutlar, kurtuluşlar, Elysian sevinçleri ve tapınağın kapılarının ardına kadar açılmasıyla kutsanmışların şarkıları, harikaların ötesinin ezici ışığı...
Dünya kutsal elbette, birçok tanrı, yöresel tanrı, büyük ilah ve varlıkla dolu. Bazılarına isim veririz: savaş tanrısı Mars, ocak tanrıçası Vesta, ekin tanrıçası Ceres, toprak tanrıçası Tellus Mater, ambar tanrısı Penates. Nehirler, pınarlar. Fırtına bulutu ve ışık içinde de tanrı baba isimli ulu ilahi kudret bulunur. Ana bunlar insan değildir. Sevip nefret etmezler, bir şeylerden yana veya bir şeylere karşı değildirler. Kendilerine yapılan ibadetleri kabul ederler, ki bu da güçlerini artırır, bu güçler sayesinde hayatımızı sürdürürüz.
1 Nisan: Tanrıça Venus’un kutsal ayinleri. Kadınlar onun onuruna yıkanırlar. Fortuna Virilis ve Venus Verticordia yatıştırılır. Scorpio takımyıldızı batar.
2 Nisan: Pleiadlar batmaya başlar.
4 Nisan: Tanrıların Anası’na kutlanan Megalesia Festivali, oyunlar birkaç gün sürer.
5 Nisan: Fortuna Publica’ya Quirinus Tepesi’nde bir tapınak ithaf edilir.
6 Nisan: Caesar tarafından Numidia kralı Iuba yenilir. Libra takımyıldızı yağmur getirir.
9 Nisan: Orion takımyıldızı batar.
10 Nisan: Circus oyunları yapılır.
12 Nisan: Tanrıça Ceres onuruna düzenlenen oyunlar yapılır.
13 Nisan: Iupiter Victor’a bir tapınak ithaf edilir. Özgürlük Tapınağı inşa edilir.
14 Nisan: Batı rüzgarları sağanak yağmurları getirir. Augustus’un Mutina Zaferi.
15 Nisan: Tellus’a (toprak ana) gebe bir inek kurban edilir.
16 Nisan: Augustus, İmparator olarak esenlenir. Hyadlar batar.
19 Nisan: Tanrıca Ceres’in onuruna Circus’ta at yarışı yapılır. Cerealia festivalinin son günü tilkiler ateşe verilir.
20 Nisan: Güneş, Boğa takımyıldızına girer.
21 Nisan: Palilia Festivali. Roma’nın kuruluşunun yıl dönümü.
23 Nisan: Vinalia Festivali. Tanrıça Venus’un ve Iupiter’in ayinleri.
25 Nisan: İlkbaharın ortası. Koç takımyıldızının batışı. Köpek takımyıldızının doğuşu. Robigalia Festivali.
28 Nisan: Floralia Festivalinin başlangıcı. Vesta, Platium Tepesi’nde Augustus tarafından kabul edilir. Bu gün kısmen tanrı Apollo’ya kısmen Augustus’a adanır.
Paganlar, tanrıça Ceres'i onurlandırmak için görkemli geçit törenleri düzenlerlerdi. Bu nedenle Roma Katolik Kilisesi de Bakire Meryem'in onuruna görkemli geçit törenleri düzenler.