Puan vermedi
Platon, Menon diyaloguna şöyle başlar: “ Erdem öğretilir mi yoksa erdemli yaşamakla mı elde edilir? Veyahut öğrenmekle yaşamakla değil de doğuştan veya başka bir yoldan mı geliyor?” İşte Platon tüm Menon diyalogunda bu soruların cevabını arar ve erdemi Sokrates ve Menon’un karşılıklı konuşmalarıyla inceler.
Ona göre erdem tek bir şeydir. Bir erkeğin erdemi farklı, kadının erdemi farklı veya bir kölenin erdemi farklı değildir. Erdem tek bir şeydir ve tüm insanlar için ortak olan bir şeydir. Mesela diyalogunda Menon’un söylediği gibi erkeğin erdemi onun iyi işler yapması, bunu yaparken dostlarına yararlı olması, düşmanlarına zarar vermemesidir. Bir kadının erdemi ise evinin işlerini iyi yapması kocasına itaat etmesidir. Oysa ki Sokrates’in Menon’a cevap verdiği gibi; erdemler kişilere göre değişmez biz bir erdemden bahsediyorsak bu tüm insanlar için geçerli ve bir olmak zorundadır. Örneğin; sağlık kadında, erkekte, yaşlıda ve çocukta farklı bir şey değildir. Tüm herkeste sağlık aynı şeydir. İşte erdemde sağlık gibi tüm insanlar da bir olan bir şeydir. Cesurluk, ölçülülük, bilgelik, iyi yüreklilik gibi bir sürü erdemde yoktur. Oysa erdem tüm bu saydığımız şeyleri içeren bir şeydir. Örneğin; beyaz, siyah, mavi vb. tüm bunların hepsi bir renktir. Beyaz renk veya siyah renk farklı manaya gelmez her ikisi de sonuçta renktir. İşte cesurluk, bilgelik… gibi niteliklerde bu renkler gibidir. Erdem bunların toplamıdır.
Peki erdem nedir? Menon bu soruya şu cevabı verir: “Güzele duyulan istekle onu elde etme gücüdür.” Peki güzele duyulan istekle iyiye duyulan istek bir midir? Birdir. Buradan da şu çıkmaz mı: Bazı insanlar kötüyü bazı insanlarda iyi isterler. O zaman bazı insanlar bile bile veyahut kötüyü iyi sanarak isterler. Bir şeyi kötü olduğunu bile bile istemek olur mu?
Okumayı tamamladığım günden beri taslağımda duruyordu ve sanırım paylaşma zamanı geldi. İncelemede küçük de olsa spoiler olabilir, bunu bilerek okuyun lütfen.
Bu kitaba gerçekten büyük bir umutla başladım. Çünkü yabancılar bu kitabı o kadar övüyorlardı ki istemeden de olsa pozitif bir ön yargım vardı. Her ne kadar çoğu zaman yabancı okur yorumları yanıltıcı olsa da bir şans vermeye karar verdim. Ve ne yazık ki sonuç hüsrandı.
Kitapla ilgili bilmek isteyebileceğiniz birkaç konu var. İlk olarak aslında bu kitabın ilk hali çok ünlü bir Harry Potter fanfictionı olan Manacled. Bu kurgu çok sevilince yazar kitabı yayınlandığı platformdan kaldırıp düzenliyor. Harry Potter ile ilgili olan kısımlar çıkarılıyor ve bir takım değişiklik ve uzatmalarla kitap Alchemised halini alıyor. İlk halinin fanfiction olması benim için bir sıkıntı değildi ,çünkü çok iyi yazılan fanfictionların olduğu bir gerçek, ama başkaları için bu bir sıkıntı olabilir.
İkinci bilmeniz gerken şey bu kitabın dark fantazi olarak geçmesi. Yani tema olarak karanlık konulara değiniyor. Artı olarak bazıları kitabı romantasy olarak sınıflandırıyor. Ama ben şahsen bunun hakkında nasıl hissettiğimden tam olarak emin değilim. Kitabı okumayı düşünüyorsanız kesinlikle kitabın başındaki trigger warning kısmını okuyun.
Üçüncü bilmeniz gereken ise bence bu kitabı ya seveceksiniz ya nefret edeceksiniz. Kitabın seveni de sevmeyeni de çok ve ilginc şekilde nötr olan neredeyse kimse yok gibi, ya delice seviyorlar ya da nefret ediyorlar. Ben biraz daha nötr taraftaydım. Kitabı bitirdigimde puanım 6'ydı. Ancak üstünden bir gün geçince ve biraz düşününce puanım 3'e kadar düştü maalesef.
Kitabın en büyük eksilerinden biri, kitabın bu kadar uzun olmasına rağmen eksik olan pek çok yanının olması. Karakterler o kadar yüzeysel ve
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Toprağınız toprağım, eviniz evim; burası için, bu diyarın çocukları için bir ana, bir ışık olacağım ve hiçbir şeyden korkmayacağım; vallahi ve billahi!"
.
Vurun Kahpeye, Kurtuluş Savaşı yıllarında Anadolu’da geçen; cehalet, bağnazlık ve işgal koşullarının bir kadının hayatında yarattığı trajediyi anlatan bir romandır.
Anadolu'nun ismi verilmeyen bir kasabasına İstanbul'da gelen Aliye öğretmen, milli mücadele, vatan, eğitim aşkıyla yanıp tutuşan ve verdiği yeminini yerine getiren Türk ordusunda böyle fedakârlık ve cesurluk gösteren tek insan, tek kadın. Amacı çocuklara çağdaş bir eğitim vermek ve özellikle kız çocuklarını okutmak, halkı bilinçlendirmekti. Ancak kasabada dini çıkarları kullanan, düşmanlarla işbirliği yapan kişiler ve kadına düşman, gerici bir çevre ile karşılaşır. Aliye'nin güçlü duruşu, yenilikçi düşünceleri kasabada çok fazla dikkat çeker. Milli Mücadele'yi desteklemesi ve bağımsızlık düşüncesi onu hedef haline getirir. İftiralar, dedikodular ve halkın kışkırtılması sonucunda trajik bir şekilde linçlenerek öldürülür.
Kitabın temel konusu kadının toplumdaki yeri, cehalet sonucu dinin kötüye kullanılması daha ön planda olan bir kitap. Umarım bu kitabı okuma fırsatı bulursunuz.
Lisede okumak istediğim ama asla okuyamadığım bir seri ile karşı karşıyayız. Bir de heyecanlanıp gittim özel baskı falan aldım. Neyse bu sene bu seriyi bitirmeye karar verdiğimde heyecanlıydım çünkü zamanında filmlerini izlemiştim. Ama son filmin part 2'si iptal olduğu için sonunu asla öğrenemedim ve bu benim peşimi hiç bırakmadı.
İlk başta okuduğum için heyecanlıydım ama kitabın dili çok yavan geldi. Neden bilmiyorum. Sonradan alışınca bu konu beni o kadar rahatsız etmedi. Aksine daha hızlı okumamı bile sağladı diyebiliriz. Tris'in adaylık sürecini okumak heyecanlıydı. Sonlara doğru heyecan giderek arttı. Karakterimizin yaşı 16 olmasa belki daha iyi olabilirdi. Ama olsun, sonuçta YA bir seri bu.
Karakterlerden en çok Dört'ü sevdim. Tris'i sevmiyorum gibi hatırlıyordum filmlerden ama hiç öyle olmadı. Al karakterine çok üzüldüm, biraz kıyamadım ona. Ama kararlarını hep yanlış kararlar verdi. Tris'in anne ve babasına da bayağı üzüldüm. Bilgeliğin, Cesurluk topluluğundakilere serum verip kontrol etmeleri de tam bilgeliğin yapacağı bir hareketti.
5 verecek kadar bir mükemmelliği yoktu kitabın, en azından bence. O nedenle biraz puan kırdım diyebilirim ama yine de okuması keyifliydi.
BU KİTABIN GÜZELLİĞİNİ KONUŞABİLİR MİYİZ?1000Kitap
Selam! Bu kitabı okuduktan sonra içime inceleme yazma isteği düştü ve o zaman kesinlikle yazmalayım diye düşündüm. Spoiler vermeyi sevmiyorum ama sanırım bu yazıları yazarken kendimden geçicem ve yazacağım ona göre bir spoiler uyarısı koyarım.
Öncelikle betimlemeler hakkında konuşmak isterim. O kadar güzeldi ki! Kitabı okurken ben ne okuyorum dedirtti.(İYİ YÖNDE) Yer ve kişi betimlemelerinin birbiriyle uyumu da çok hoştu. Her öykünün vermek istediği bir sürü mesaj vardı ve her mesaj o kadar güzel işlenerek yazılmıştı ki kitap bittikten sonra hayata bakış açım değişti. Sınav haftam başladığından beri bu kitabı okuyorum normalde kitaplara çok odaklanamam bu süreçte ama gerçekten ilk defa bu kadar odaklandığımı ve gerek içeriği gerekse betimlemesi benim bütün stresimi aldı götürdü sınav haftamda.
Kitap bir ozan ile başlıyor. Bu ozan gezerek bir sürü öykü toplamış ve bu öyküleri insanlara anlatmış ama insanlar bu öyküleri evirmiş çevirmiş ve farklı sonlar farklı görüşler ortaya çıkmış bu da bir felaket getirmiş. Hikaye bu ozanımızın yargılanması ve ceza olarak sesini kaybetmesi sonrasında ise daha önce hiç bilinmemiş, duyulmamış öyküler bulması ile görevlendirilmiş bir ozan. Dinlediği her öykü birbirinden farklı olsa da bazı öyküler (hatta çoğu) diğer öykülerdeki karakterleri ya da diğer öykülerdeki karakterlerin yaptıkları şeylerin sonuçlarının izlerini görebiliyorsunuz.
ŞİMDİ BURASI SPOİLER!!!!!
Cadısız Köyün Cadısı gerçekten çok hoş ve çok hüzünlü bir öyküydü benim için.
Özellikle kadının hiçbir suçunun olmaması ve yine de kadını "Sen cadısın!" diye suçlamaları çok üzücü ve tarihe bakıldığında böyle kadınların olması gerçekten üzücü. Rosemunda'nın her şeyini kaybetmesi ama ölmeden önce sevdiklerini düşünmesi ve umut etmesi içime çok dokundu.
Ejder Şövalye öyküsünü
●Tek bir seçim, arkadaşlarını belirler...
Tek bir seçim, inançlarını tanımlar...
Tek bir seçim, sadakatini şekillendirir hem de sonsuza kadar... Ve...
Tek bir seçim, seni dönüştürebilir...
●Geçen ay Karanlık Zihinler kitabına takmıştım ve seriyi bitirene kadar aklımda renklerden başka bir şey yoktu. Bu ay ki yeni serim Uyumsuz ve daha ilk sayfalardan itibaren Dürüstlük, Cesurluk, Fedakarlık, Bilgelik, Dostluk topluluklarına kapıldım bile. Konuya, kurguya, tansiyonun hiç düşmemesine bayıldım. Sanki ben okumuyorum da sayfalar kendi kendini çeviriyor, o kadar sürükleyici...
● Konusu kısaca, beş topluluktan birinde dünyaya geliyorsunuz ama 16 yaşınıza geldiğinizde topluluğunuzu isterseniz değiştirebiliyorsunuz. İstemeseniz de doğduğunuz topluluğa uyumlu oluşunuz ölçülüyor. Tabi bunu yapmak hiç kolay değil. Karakterlerinin yaşlarının küçük oluşu ilk başlarda korkarak okumama neden oldu sanki onları koruyabilecekmişim gibi. Küçük kahramanımız Cesurluk topluluğunu seçiyor ve bu topluluğu seçenlerle, doğuştan bu toplulukta olanlarla birlikte türlü sınavlara tabii tutuluyor. Bir topluluğun diğerleri üzerinde üstünlük kurmayı istemesiyle bir ayaklanma organize ediliyor. Cesurlar topluluğunun liderleri ise kendi çıkarları doğrultusunda bu ayaklanmaya destek veriyor ve işler çığrından çıkıyor. Tüm cesurlar kendi istekleri dışında bu ayaklanmaya katılmak zorunda kalıyor ve artık bu bir ayaklanma değil savaş... Tüm zorlukları ve heyecanı kitapta. Tris, Tobias, Christina ve Will sevdiğim karakterlerden. Aslında bir karakter daha vardı ama ikinci eğitimlerinin sonunda vazgeçtim ondan.
● Bu serinin ilk kitabının filminin olduğunu öğrendim. Seriyi bitirme isteğim daha da arttı. Distopya sevenlere tavsiye ediyorum...
