"𝙰𝚔ı𝚕𝚕ı 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗𝚕𝚊𝚛 𝚐𝚎𝚗𝚎𝚕𝚕𝚒𝚔𝚕𝚎 𝚜𝚊𝚋ı𝚛𝚜ı𝚣𝚍ı𝚛 çü𝚗𝚔ü 𝚒𝚗𝚜𝚊𝚗ı𝚗 𝚋𝚒𝚕𝚐𝚒𝚜𝚒 𝚊𝚛𝚝𝚝ı𝚔ç𝚊 𝚊𝚑𝚖𝚊𝚔𝚕𝚊𝚛𝚊 𝚔𝚊𝚛şı 𝚜𝚊𝚋ı𝚛𝚜ı𝚣𝚕ığı ç𝚘ğ𝚊𝚕ı𝚛..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
𝘥ü𝘯𝘺𝘢 𝘩𝘦𝘱 𝘣𝘪𝘳 𝘢𝘭𝘥𝘢𝘯ış 𝘈𝘥𝘦𝘮’𝘪𝘯 𝘏𝘢𝘷𝘷𝘢’𝘥𝘢 𝘶𝘯𝘶𝘵𝘶ş𝘶
𝘴𝘶𝘺𝘢 𝘥üş𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘳 𝘥𝘢𝘮𝘭𝘢 ş𝘪𝘪𝘳 𝘣𝘪𝘳𝘢𝘻 𝘦𝘺𝘭ü𝘭 𝘴𝘰𝘯𝘶
𝘬𝘪𝘮 ç𝘰ğ𝘢𝘭𝘵𝘵ı 𝘰𝘯𝘶 ş𝘢𝘪𝘳𝘥𝘦𝘯 𝘣/𝘢ş𝘬𝘢
“Ocak 2003’te başlayan çekimler zorlu şartlar altında ilerlerken oyuncular içinde en çok bunalan kişi Carrey olur. Gondry filmini mümkün mertebe CGI efektlerinden uzakta tutmak istediği için Carrey’den ekstra bir efor talep eder. Bunun en büyük örneğiyse filmin meşhur sahnelerinden birinde yaşanır. Barish hafızasında Lacuna’ya gidip doktorla konuşmaya çalıştığı sahnede, doktor da onun hafızasını silmektedir. Barish bu sahnede doktorla konuşurken kendisini de başında o tuhaf başlıkla baygın şekilde otururken görür. Normal şartlarda bir oyuncunun aynı sahnede iki farklı durumda bulunduğu çekimlerde CGI kullanılır ve çekimler ayrı ayrı alınır. Ancak Gondry başka bir şey ister. Devamını Carrey şöyle anlatır:
’Michel geliyor ve (Fransız aksanıyla), ‘Kameranın etrafında koşacaksın ve başlığı takıp çıkaracaksın takıp çıkaracaksın!’ diyor. Ben de karanlıkta, kameranın arkasında bir ileri bir geri koşuyorum. Şaka yapmıyorum. O sahnede olan buydu. Karanlıkta ne kadar hızlı koşabilir, ceket ve şapka giyebilir ve sonra odanın diğer tarafındaki kişiye karşı tavrınızı tamamen değiştirebilirdiniz… Michel’le bunu tartıştım. Bu yapılamaz, dedim. Bunu yapamam, imkânsız. O da (Fransız aksanıyla), ‘Denemezsen nasıl bilebilirsin ki?’ dedi.’
İşin enteresan yanı Carrey bunu başarır.”
𝒜𝓎𝓃ı 𝒶𝓃𝒹𝒶 𝒽𝑒𝓂 𝒾ç𝒾𝓂𝒹𝑒𝓃 𝑔𝑒𝓁𝑒𝓃 𝓀𝑜𝓇𝓀𝓊𝓃ç 𝓈𝑒𝓈𝓁𝑒𝓇𝒾 𝒽𝑒𝓂 𝒹𝑒 𝓈𝒾𝓏𝒾 𝒹𝒾𝓃𝓁𝑒𝓎𝑒𝓂𝑒𝓂, 𝒶𝓂𝒶 𝒾𝓁𝓀𝒾𝓃𝒾 𝒹𝒾𝓃𝓁𝑒𝓎𝒾𝓅 𝒹𝓊𝓎𝒹𝓊𝓀𝓁𝒶𝓇ı𝓂ı 𝓈𝒾𝓏𝑒 𝒶ç𝒶𝒷𝒾𝓁𝒾𝓇𝒾𝓂; 𝓈𝒾𝓏𝑒, 𝒽𝑒𝓂 𝒹𝑒 𝒹ü𝓃𝓎𝒶𝒹𝒶 𝒷𝒶ş𝓀𝒶 𝒽𝒾ç 𝓀𝒾𝓂𝓈𝑒𝓎𝑒 𝒶ç𝒶𝓂𝒶𝓎𝒶𝒸𝒶ğı𝓂 ş𝑒𝓀𝒾𝓁𝒹𝑒.
