Büyüyen ve yoğunlaşan bir gölgenin ta en diplerden üzerine doğru yürüdüğünü hissediyordu. Belki bir saat, belki bir hafta, belki de bir ay meselesiydi ama ölüm söz konusu olduğunda haftalar ve aylar bile pek küçük birimlerdi.
Demek ki yaşam bir tür şakaydı. Kibrinden, girdiği bir iddia yüzünden her şeyi yitirmişti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu konuşmanın onları birbirinden ayırdığının farkına vararak yeniden sustular. Ama aynı duvarlar arasında, aynı hayallerle, neredeyse otuz yıl yan yana yaşadıktan sonra birbirlerine ne diyebilirlerdi ki? Onca zaman aynı istikamette yürüdükten sonra, şimdi yolları ayrılıyordu, biri o yana, biri bu yana, bilinmeyen ülkelere doğru gidiyorlardı.
Dile getirdiği şeyler bunlardı ama, aslında içinde, ta derinde bir yerlerde bambaşka şeyler kıpırdanıyordu. Anlamsız, yıllardır yıpranmamış bir şekilde, içinde, gençliğinden beri, yazgıya ilişkin bir önsezi, yaşamın güzel şeylerinin henüz başlamamış olduğuna ilişkin bir inanç vardı.
greed and sorrow, go through the abyss of time
seas are on fire and the moon's falling down
so, I'm playing my lyre In the last rays of sun
be mine
when the world ends and skies tumble down
why Is the water so soothing to drown?
hug me tight
you're lighter than feather
this second of life, feels like forever
when
truth sounds like lie
when you and I are buried in the ruins of Earth
I'll be by your side for what it's worth
If we face the gates of Hell
this world has failed us
let it burn, let it burn, let it burn
so, let it burn
/ Idea 22 (Anya Nami Remix)
(From Achilles to Patroclus)
Puan vermedi·376 syf.·
2026 2. kitabı
