Babanla kavgan, niteliği ne olursa olsun, kesinlikle, ikinizin arasında bir sorun olarak kalmalıydı. Arka bahçenizde yer almalıydı. Sanırım bu tür kavgalarda genellikle izlenen kural budur. Senin hatan, kavganın yüce tarih sahnesinde, tüm dünyanın seyirci, benim de bayağı yarışmada kazananın ödülü olduğum bir trajikomedi olarak oynanması konusundaki ısrarındı.
Reklam
Senin yerinde olsam, aslında, sözde nedenler yüzünden sevilmek istemezdim. İnsanın hayatını dünyaya göstermesi için hiçbir neden yoktur. Dünya, olayları anlamaz. Ama sevgisini elde etmek istediğimiz kişiler için durum farklıdır.
Beni "yararlı" biri olarak görmenden nasıl nefret ettiğimi, hiçbir sanatçının bu biçimde algılanmaktan ve kendisine böyle davranılmasından hoşlanmadığını, sanatçıların da sanatın kendisi gibi özünde yararsız olduklarını anlatırdım sana, anımsıyorsun, değil mi? Bunu söylediğimde çok kızardın. Gerçek hep kızdırırdı seni. Gerçek, sahiden de hem dinleyene hem söyleyene acı çektiren bir şeydir. Ama senin görüşlerini ya da yaşayışını değiştirmene yol açmadı.
Buraya nasıl getirildiğimi sana anlatmamın tek nedeni, cezamdan acı ve umutsuzluk dışında bir şeyler çıkarmanın benim için ne kadar zor olduğunu anlamanı istememdir. Ama bir şeyler çıkarmak zorundayım; ara sıra boyun eğdiğim, her şeyi kabullendiğim anlar oluyor. Tüm bahar bir tek tomurcukta gizli olabilir. Tarla kuşunun toprağa yakın yuvası birçok gül kırmızısı şafağın müjdecisi olacak sevinci barındırabilir; belki hayatta hâlâ payıma düşen güzellikler, bir boyun eğiş, alçalma ve utanç ânında gizlidir.
Başıma gelen bu olaydan sonra bir yıl boyunca her gün aynı saatte ve aynı süre boyunca ağladım. Bu, herhalde sana göründüğü kadar trajik bir şey değil. Hapistekiler için gözyaşı günlük bir olaydır. İnsanın hapiste ağlamadığı gün, kalbinin mutlu olduğu değil, kaskatı olduğu gündür.
Reklam