İnsanların maddesel, günlük çıkarları fazla ciddiye almamaları gerektiğini; pratik olmamanın çok iyi bir şey olduğunu; insanın işle fazla uğraşmaması gerektiğini anlamıştı. "Kuşlar bunu yapmıyorsa insan niçin yapsın?",
Reklam
Eğer bu sana acı geldiyse şöyle de diyebiliriz: Herkes sevgiye layıktır, layık olduğunu düşünenler dışında. Sevgi, diz çökülerek yapılan bir ayindir, sevgiyi alan kişinin dilinde ve yüreğinde "Domine, non sum dignus" sözleri olmalıdır. Senin ara sıra bunu düşünmeni çok isterdim. Öyle ihtiyacın var ki.
Çoğu insan sevgi ve takdir için yaşar. Oysa sevgi ve takdir sayesinde yaşamamız gerekir. Bize sevgi gösterildiğinde aslında buna layık olmadığımızı unutmamalıyız. Kimse sevilmeye layık değildir.
Şimdi bana öyle geliyor ki, dünyada var olan olağanüstü miktardaki acının tek açıklaması bir tür sevgi olabilir. Başka herhangi bir açıklama bulamıyorum. Başka bir açıklaması olmadığına eminim ve dünyalar gerçekten de dediğim gibi kederden yaratılmışsa sevgi tarafından yaratılmıştır, çünkü uğruna dünyalar yaratılan insan ruhunun başka biçimde mükemmeliyetin sınırlarına ulaşması olanaksızdır. Güzel bedene haz, güzel ruha ıstırap gerekir.
Bir keresinde bu konuda, hayatta tanıdığım en güzel insanlardan biriyle konuştuğumuzu hatırlıyorum; hem hapse düşmemden önce, hem de sonra bana tanımı olanaksız bir yakınlık, soylu bir incelik gösteren bir kadın; kendisi bilmese de, dertlerimi taşımamda bana dünyadaki herkesten çok yardımcı olmuş biri; tüm bunları yalnızca varlığıyla başarmış biri; kısmen bir ideal, kısmen bir etki, insanın ne olabileceğine bir örnek, aynı zamanda da bu örneğe varmada gerçek bir yardımcı, sıradan olanı güzelleştiren, tinsel şeyleri güneş kadar, deniz kadar yalınlaştırıp doğallaştıran, "güzellik"le "keder"i birlikte algılayan ve ikisinden aynı anlamı çıkaran bir kişi.
Reklam