Eray Gümüş
@chicko
he/him
Tıp 4/6
*temet nosce*
Kuşadası
5 Temmuz 2001
20 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Reklam
“Önemli olan zamanı ne yönde yaşadığınız değil, nasıl yaşadığınız.”
“En güzel mutluluklar olması gerektiği zamanda yaşananlardı.”
Gidin filmini izleyin. Hayatımda ilk defa filmini kitabından daha çok beğendim. Kitapları ruhsal dünyalarına, düşüncelerine de yer verdiği için ve de yarattığımız hayal gücü bize ait olduğu için hep daha güzel bulurum ama bunun filmini aşşşırı sevmiştim -o zaman kitabının olduğundan haberim yoktu- ve buna ithafen kitabını da alıp okumak istedim. Çok ince olduğunu görünce hüsrana uğramıştım. Bu film bu kitaba sığmaz, sığamazdı çünkü. Meğerse asıl Benjamin Button o filmde inşa edilmiş, yaratılmış. Asıl mimari bu kitabın yazarı değil filmin senaristiymiş.
Kitabı çok basit buldum. Bir çocuk kitabı gibiydi sanki. Olayın ilginçliği sebebiyle filmini bilmiyorsanız kitabı okuyabilirsiniz fakat bence okumanıza hiç de gerek yok. Direkt gidip filmini izleyin ki filmi benim en sevdiğim filmler arasında. Benjamin’e bakan biyolojik olmayan annesi, babasının sonradan gelip onun yanında olmaya çalışması, Benjamin’in aşkı, kızıyla olan ilişkisi falan çoooookkkk güzeldi. Burası letterbox olmadığı için filmden bahsetmek istemiyorum fakat kitabı da konuşmaya değer bulamadım açıkçası, hüsrandı :(
“Saatler artık onları kavuşturmak için değil birbirlerinden uzaklaştırmak için işleyecek.”
Benjamin Button'ın Tuhaf HikayesiF. Scott Fitzgerald · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202027,8bin okunma
“Onu göreceğim! Ve o an bütün gün yapmak istediğim başka bir şey gelmiyor aklıma. Her şey, her şey bu ümitle iç içe geçiyor.”
Kitabın başlarına aşık oldummm. Werther’in insanlık, toplum, sevgi, yaşam, hüzün anlamında dile getirdikleri... Muhteşemmmm. Bu yüzdendir ki kısa bir kitap olmasına rağmen bu kitapla alakalı bir milyon alıntı paylaştım. Çizdiğim yerleri toplasam bu kitap kadar yapar, hatta kendim de eklemeler yapıp onların da altını çizdim dermişim :d İşte bu şekilde psikolojik, düşünsel, çıkarımsal, durumsal olguları çok seviyorum. Wertherin hem melankolik hem romantik hem de rasyonelist yanını da çok sevdim. Tabii burda bir denge kurabilmek gerekiyor, karakterimiz aslında her şeyin farkında birisi olarak kendisinin bu durumunun farkına varamamış. Neticede düşünceleri ve hisleri altında boğuluyor, talihsiz bir durum. Onun elinden tutup psikolojik destek almaya götürmeyi çok isterdim (tabii o zaman Werther, Werther olmaktan çıkardı, biz de bundan bu şekilde etkilenemezdik) ama kitabın yazıldığı o dönemden bahsediyoruz tabii ki -kitap yazıldıktan sonra yasaklanmış bile, çünkü insanlar Werther karakteri gibi mavi ceket, sarı yelek, sarı pantolon giyip sokaklarda dolaşıyormuş ve intihar vakaları artmış-
Neyse işte bu kısımlar çok güzeldi ve şiddetle de okumanızı tavsiye ederim. İllaki kendinizden bir şeyler bulacaksınızdır çünkü, kaçınılmaz. Ama olay örgüsünü çok içselleştirebildiğimi söylemem. Kitabın beni ağlatmasını geçtim, üzmedi bile. Tövbeler haşa bir kalbim yok mu yoksa :d Yani Werther’in Lotte’ye aşık falan olduğunu düşünmüyorum. Başlarda etkilendi ve bu etki sonradan derinleşti de haklı olarak fakat sonrasında olay aşk olmaktan çıkıyor ve tamamen bir saplantıya dönüşüyor. (Çünkü Lotte’nin düşüncelerine de saygı duymuyor ve onu da tehlikeye atıyor, hoş
Genç Werther'in AcılarıJohann Wolfgang Von Goethe · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024149,9bin okunma
Yani her geçen gün sevgili dostum, insanların diğer insanları kendinden yola çıkarak değerlendirmesinin ne kadar aptalca olduğunu daha iyi anlıyorum. Hem kendimle fazlasıyla meşgul olduğumdan hem de iç dünyam fazlasıyla fırtınalı olduğundan başkalarını kendi haline bırakmayı yeğliyorum
Reklam