"Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
Balkona yorgun çamaşırlar asmayı
Ki uçlarından çile damlardı.
Güneşte nane kurutmayı
Ben acılarımın başını
Evcimen telaşlarla okşadım bayım.
Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum.
İnsan kaybolmayı ister mi?
Ben işte istedim bayım
Uzaklara gittim
Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!"
"Kaybın acısıyla çıkmadım yataktan günlerce
ağlamak geri getirirdi belki seni
ama kurumuştu tüm gözyaşları
hala yoksun yanımda
kanayana kadar deşiyorum gövdemi
ve artık sayamıyorum günleri
güneş aya dönüyor
ay güneşe
bense bir hayalet yalnızca
onlarca düşünce doluşuyor aklıma
delip geçiyor beni her saniye
yoldasındır belki
belki de hiç gelmesen daha iyi
iyiyim
hayır
kızgınım
evet
nefret ediyorum
belki de
böyle devam edemiyorum"