***
Eski medeniyyetler sevgi ya da adalet üzerine kurulduklarını iddia ettiler. Bizimki nefret üzerine kurulmuştur. Bizim dünyamızda korku, öfke, zafer ve kendini aşağılamadan başka duygu yoktur.
***
Tek başına olan insan - özgür insan her zaman yenilmeye mahkumdur. Böyle olmak zorundadır, çünki her insan eninde sonunda ölecektir ki bu da başarısızlıkların en büyüğüdür.
^^^^
Bu göğün altındakı insanlar da aynıydı - her yerde, dünyanın dört bir yanında, tıpkı böyle olan yüz milyonlarca, milyarlarca insan vardı. Birbirinin varlığından habersiz insanlar nefret ve yalan duvarlarıyla ayrıştırılmışlardı ama yine de nerdeyse tamamen aynıydılar. Düşünmeyi hiç öğrenmemiş ama kalplerinde, karınlarında ve kaslarında bir gün dünyayı altüst edecek gücü depolayan insanlar.
^^^^