h
@cicala
taşların ve ağaçların sırrını bilmeyi dilerdim
“the roman genius, and perhaps the roman flaw,” he said, “was an obsession with order. one sees it in their architecture, their literature, their laws-this fierce denial of darkness, unreason, chaos.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“bugün ilk kez içimdeki geçmişe dönüyorum,” dedi içinden. böyle söyleyebildiği anda, daha önce hiç hissetmediği bir huzuru tüm bedeninde hissetti. neden daha önce dönmediğini düşündü. başından beri niçin kendi doğasına direndiğini düşündü. yağmurun altında, zambakların ve eski günlerin arasından hiçbir ayrım gözetmeyen huzurlu bir yaşam buldu. bu hayatın ne gerisinde ne de önünde çıkar, kazanç ya da kendisine baskı uygulayacak ahlaki kurallar yoktu. bulutlar gibi bir özgürlük ve su gibi bir doğa vardı. ve hepsi birer mutluluktu. bu nedenle hepsi ayrı güzeldi.
Sayfa 248 - ithaki yayınları
we create an image of how we should be in order to be accepted by everybody. we especially try to please the ones who love us, like mom and dad, big brothers and sisters, the priests and the teacher. trying to be good enough for them, we create an image of perfection, but we don't fit this image. we create this image, but this image is not real. we are never going to be perfect from this point of view. never.
