Cigdeme.dair
@cigdemkc
“Ne hayatın hakimisin, ne de hayat karşısında çaresizsin. “ Şems️ ️
268 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Merhaba arkadaşlar ,
Bugün @aslaneribrahim ‘in kaleme aldığı @landoyayinlari tarafından yayınlanan #SUSKUOYUNU kitabı ile geldim
Bazı kitaplar vardır, okumaya başlayınca zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız. Susku Oyunu tam da böyle bir kitaptı. Akıcı dili, sıcak anlatımı ve düşündüren kurgusuyla beni ilk sayfadan son sayfaya kadar içine çekti. Okurken insanın yüzünde istemsiz bir tebessüm oluşuyor. Arkadaşlık, oyun, hayal gücü ve kelimelerin gücü üzerine çok değerli mesajlar veren harika bir çocuk kitabı.
Merkez Ortaokulu’nda ilginç şeyler yaşanmaktadır. Haşarılıkları ve gürültücülükleriyle tanınan Cikcikler, yani 5/A sınıfı, birdenbire derin bir sessizliğe bürünür. Sınıfta da teneffüste de tek bir ses çıkmaz. Ancak okul çıkışında yine eski neşeli ve gürültülü hallerine dönerler.
Bu durum okul yönetimini, öğretmenleri ve diğer öğrencileri şaşkına çevirir. Sorunun çözümü için toplantılar yapılır, fikirler ortaya atılır. Ancak Türkçe Öğretmeni İbrahim Hoca farklı düşünmektedir:
“Bu susmanın nedenini çocuklardan öğrenmeliyiz.”
5/A sınıfı susmaya devam ettikçe olay büyür. Önce veli toplantısı yapılır. Velilerden istenilen sonuç alınamaz. Ardından konu okulun dışına taşar. Müfettişler, gazeteler ve daha birçok kişi bu gizemli sessizliğin peşine düşer.
Bay Posbıyık ve ekibi bu Susku’yu bozabilecek mi dersiniz?
Peki Cikcikler neden susmuştu?
Bu gerçekten bir protesto muydu?
Ve en önemlisi, neyi protesto ediyorlardı?
Merak duygusunu son sayfaya kadar canlı tutan, çocukların düşünmesini ve sorgulamasını sağlayan çok keyifli bir kitaptı. Tavsiye ederim.
#cigdemileokuyoruz #çocuk #books #kitapöneri
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
WoodyEdebiyat
Merhaba dostlar bugün @ozgurbalpinar ‘ın kaleme aldığı @indigococuklari tarafından yayınlanan #Woody ile geldim
Bu kitabı @herayokuyanlarkulubu ile 
Merve moderatörlüğünde okuduk teşekkürler
Yusuf’la kitabımızı bitirdik ve sordum; kitabı sevdin mi diye. “Evet, sevdim; ağaç belgeseli gibiydi biraz,” dedi
“Evet,” dedim, “bu sayede bir ağacın nasıl oluştuğunu, onun da incinebileceğini, üzülebildiğini, kırılabildiğini öğrendik. Ve en önemlisi, asla pes etmemeyi; umudunu yitirdiğinde her şeyini kaybettiğini öğrendik.”
Kısacası biz, bir ağacın masalından çok şey öğrendik ve çok da sevdik
Kısa Özet
Porsuk ağacından düşen bir meyve toprağa karışmış; filizlenmiş, fidan olmuş. İncecikmiş dalları ama çok mutlu ve çok heyecanlıymış minik porsuk ağacı.
Her gün annesinin tepedeki ihtişamlı hâline bakar; onun gibi olmak, kuşlara yuva olmak, arıların çiçeklerinden faydalanmasını sağlamak, doğaya katkı sağlamakmış bütün gayesi…
Ama günlerden bir gün, genç porsuk ağacının gövdesine insan eli değmiş; dallarını kırmışlar, gövdesini oymuşlar ve en kötüsü, bir iğne ile yaşamını çalmışlar.
Canı çok yanmış porsuk ağacının ama sesini duyan olmamış. Yavaş yavaş hastalanmış; yaprakları dökülmüş, çiçek açamaz olmuş.
İçindeki umut gitgide sönerken arkadaşları destek olmuş Woody’ye. Çünkü o, Mutluluk Ormanı’nın en mutlu, en enerjik ağacıymış.
Şimdi dört gözle iyileşmeyi bekliyordu Woody. Sizce iyileşebilecek miydi?
Merve moderatörlüğünde okuduk teşekkürler
Yusuf’la kitabımızı bitirdik ve sordum; kitabı sevdin mi diye. “Evet, sevdim; ağaç belgeseli gibiydi biraz,” dedi
“Evet,” dedim, “bu sayede bir ağacın nasıl oluştuğunu, onun da incinebileceğini, üzülebildiğini, kırılabildiğini öğrendik. Ve en önemlisi, asla pes etmemeyi; umudunu yitirdiğinde her şeyini kaybettiğini öğrendik.”
Kısacası biz, bir ağacın masalından çok şey öğrendik ve çok da sevdik
Kısa Özet
Porsuk ağacından düşen bir meyve toprağa karışmış; filizlenmiş, fidan olmuş. İncecikmiş dalları ama çok mutlu ve çok heyecanlıymış minik porsuk ağacı.
Her gün annesinin tepedeki ihtişamlı hâline bakar; onun gibi olmak, kuşlara yuva olmak, arıların çiçeklerinden faydalanmasını sağlamak, doğaya katkı sağlamakmış bütün gayesi…
Ama günlerden bir gün, genç porsuk ağacının gövdesine insan eli değmiş; dallarını kırmışlar, gövdesini oymuşlar ve en kötüsü, bir iğne ile yaşamını çalmışlar.
Canı çok yanmış porsuk ağacının ama sesini duyan olmamış. Yavaş yavaş hastalanmış; yaprakları dökülmüş, çiçek açamaz olmuş.
İçindeki umut gitgide sönerken arkadaşları destek olmuş Woody’ye. Çünkü o, Mutluluk Ormanı’nın en mutlu, en enerjik ağacıymış.
Şimdi dört gözle iyileşmeyi bekliyordu Woody. Sizce iyileşebilecek miydi?Roza ApartmanıEdebiyat
Merhaba dostlar
Bugün @ozlem_nese_beydili ‘nin kaleme aldığı @dlsyayinlari tarafından yayınlanan #ROZAAPARTMANI ile geldim
Hikaye sever misiniz? Bu kitabı okurken elinize bir kahve alma ihtiyacı hissedeceksiniz. Her bir hikayeyi, her bir yaşamı okurken kendimizi Roza Teyze’nin karşısındaymışız da sohbet ediyormuşuz gibi hissedeceğiz. Onunla gülüp onunla hüzünleneceğiz. Hepsi içimi acıttı ama Melek… Okuyun, kadınların hayatlarına açılan pencereden siz de bakın ve yanlış olanı siz de arayın. Belki de kitaptaki o kişiler çok da uzak değil…
Roza Hanım her sabah kahvesini içer, sohbetini ederdi. Kendiyle adaş olan bu apartmanın en eskilerindendi. Kocası öldükten sonra oğlunu büyütmüş, hiç de evlenmemişti. Bütün apartmanı, mahallede herkesi tanır, hikayelerini bilirdi.
En çok da Melek’e üzülürdü. Onun sessiz çığlıklarını bir o duyardı; duyar da gücü yetmezdi Melek’i korumaya, kollamaya…
Ayça gibi bir aşkın peşine takılıp yine o aşkın hapishanesi oluşunu ve sonra da o hapishanede yok oluşa yürürken son bir kanat çırpışını okuyup…
Elmas’ın her gün camdan sarkarak sildiği o camların sırrını öğrenecek, kendi hayatlarımıza yeni pencereler açacağız ve fark edeceğiz ki insanın zihnindeki kirli anılar ne kadar silinirse silinsin yok olamıyor.
Bize anlattığı hikayelerde acı, ayrılık, gidişler, dönüşler, aşklar, aldatılmalar, ölüm vardı.
Her bir hayatın penceresinden bakıp onların hayatlarına konuk olduk. Bazen Ayça, bazen Melek, bazen Elmas… İsimler değişiyor, hikayeler değişiyordu ama acılar bakiydi.
⸻
#cigdemileokuyoruz #özlemneşebeydili #keşfet #books
Mavi Saat1000Kitap
Merhaba arkadaşlar, yeni hafta hepimize iyi gelsin
Bugün @paulahawkins2010 ‘ın kaleme aldığı @koridoryayinlari tarafından yayınlanan #MAVİSAAT kitabı ile geldim.
Kitabı okumaya başladığınızda ilk başta bir kafa karışıklığı yaşayabilirsiniz; ancak okumaya devam ettikçe her şey yavaş yavaş yerine oturuyor. Mavi Saat, gizem ve merak duygusuyla sizi içine çeken bir roman. Her satırda bu gizem artarak derinleşiyor ve kurgu öyle akıcı ilerliyor ki “şimdi ne olacak?” diye diye okumaktan kendinizi alamıyorsunuz.
———
Vanessa Chapman, ressam ve seramik sanatçısıydı. Eserleri hem büyük beğeni toplamış hem de yoğun eleştiriler almıştı. Yaşamı da en az eserleri kadar çalkantılı ve gizem doluydu. Satın alıp yaşamaya başladığı ada, gelgitleriyle meşhur; ulaşması kolay gibi görünse de aslında bir o kadar zor bir yerdi. Bu ada Vanessa için adeta ufuk açıcı olmuş, çalışmalarına hız kazandırmış ve yeni denemelere yönelmesini sağlamıştı. Ölümüne kadar hayatı bu ada ve çevresinde geçmişti.
James Becker ise Fairburn Vakfı’nda küratör olarak çalışıyordu. Vanessa Chapman’ın ölümünden sonra eserlerini vakfa bağışlamasıyla birlikte, bu eserler çeşitli sanat galerilerine gönderilmeye başlanmıştı. Tate Modern’e gönderilen üç eserden biri hakkında bir şikayet alınır. Bir antropolog, eserin bir bölümünde insan kemiği olabileceğini iddia eder. Bunun üzerine eser sergiden kaldırılır ve incelenmek üzere geri gönderilir. Becker’dan da adaya gidip Grace’i ziyaret etmesi istenir.
Ancak Becker’ın adaya yaptığı bu ziyaret ve başlattığı araştırma, giderek çok daha derin ve tehlikeli bir hâl alır. Her şey, hiç beklemediği bir yöne doğru sürüklenmektedir. Artık işler iyice karışmıştır…
Vanessa’nın eserinde gerçekten insan kemiği var mıydı?
Becker ada’da neler öğrenecekti?
Tüm soruların cevabını
Son Cadı
Yazarımızın uzun araştırmalar sonucu kaleme aldığı #cadıüçlemesi’nin ilk kitabı #soncadı, mitolojiden, antik inanışlardan, yaratılış mitlerinden, okült ve ezoterik öğelerden esinlenerek kurgulanmış. Kitabı okurken bu atmosferi yoğun bir şekilde hissediyorsunuz. Zaman içinde yaptığımız yolculukla bazen geçmişe, bazen geleceğe gidiyor; ardından yeniden bugüne dönüyoruz. Olay örgüsü kitap ilerledikçe derinleşiyor ve tempo giderek artıyor. Cadı temalı kitapları sevenlerin keyifle okuyacağı bir eser.
“Dünyaya beş kız kardeşten oluşan beş meclis gönderilmişti.
Bu meclislerden üçü Hekate’e, yani ışığa bağlıydı.
İki tanesi ise karanlığın sahibi Lilith’e bağlı kardeşliklerdi.”
Lilith, karanlığını insanlara bulaştırmak ve onları yok etmek için planlar yapmaktadır.
Işığın annesi Hekate ise buna izin veremez. Üstelik kehanet çoktan gerçekleşmiştir: Mavi Mağara’yı mühürleyecek olan cadı doğmuştur. Bu gerçekleştiğinde cadılar başka bir boyuta hapsolacak, bu boyutta kalanlar ise güçlerini kullanamayacaktır.
O, defalarca doğacak olan seçilmiş cadıdır. Görevini yerine getirip Mavi Mağara’yı mühürleyecektir. Ama bu bir son değildir. Çünkü o tekrar tekrar doğacak; her seferinde unutup yeniden hatırlayacaktır.
Son cadı uyanıyor…
Akça, bir gün eve döndüğünde hayatını altüst eden bir gerçekle yüzleşir. Annesi öldürülmüş, babası ise bu cinayetin faili olarak hapse atılmıştır. Yaşadığı şoku atlatamadan, teyzesinden öğrendiği sırlar onu daha da derin bir bilinmezin içine sürükler.
Teyzesinin desteğiyle başka bir eve taşınan Akça, kedisi Black ile yeni hayatına alışmaya çalışırken üniversite eğitimine devam eder. Ancak yaşadıkları bununla sınırlı değildir. Onu asıl zorlayan şey, gerçeğe fazlasıyla yakın ve etkisinden çıkamadığı tuhaf rüyalarıdır.
Arkadaşı Sanem’in önerisiyle
