gecenin ortasında aniden uyanıyorum. belki de hiç uyumuyorum. bunun ayrımını yapamayalı uzun zaman oldu. bazen kalbim çarpa çarpa, tebessümle yatakta uzandığım oluyor. bazen ise mimiklerim oynamadan ağladığım.ya çok yaşam sevinciyle doluyor içim, ya da ölümün gelmesini düşlediğim.bakın düzenle değil benim savaşım kendimle. ben nasılım bilmiyorum ve bu çok ağır.